ਇੱਕ ਵਾਰ Sudhana ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਧੂਪ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ। Sudhana ਨੇ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਰਾਤ ਭਰ ਜਾਗ ਕੇ ਵਿਗਲ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਬਹੁਤ ਸ਼ੁਭ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਨੱਚਣ ਲੱਗਾ। ਜਦ ਉਹ ਨੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੱਕ Brahma-rākṣasa ਆਇਆ ਅਤੇ Sudhana ਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਲਏ। Brahma-rākṣasa ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਇੱਕ ਰākṣasa ਹਾਂ, ਵਣ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਵਪਾਰੀ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ!" Sudhana ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਖਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਸੁਆਦਲੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ?" Sudhana ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਲਈ ਜਾਗ ਰੱਖਾਂ, ਹੇ ਰākṣasa! ਜਦ ਮੈਂ ਜਾਗ ਰੱਖ ਲਵਾਂ, ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਵੇਰੇ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਖਾ ਲੈਣਾ।" Sudhana ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਨਾ ਤੋੜ, ਹੇ ਰākṣasa, ਇਹ Narayana ਲਈ ਹੈ।" Sudhana ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, Brahma-rākṣasa, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭੁੱਖ ਨੇ ਤੰਗ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕਹਿੰਦਾ, "ਤੂੰ ਝੂਠ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਚੰਗੇ ਮਨੁੱਖ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਕਿਵੇਂ ਆਵੇਂਗਾ?" Sudhana ਨੇ ਰākṣasa ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਤੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸੱਚ ਰਾਹੀਂ ਸਫਲ ਹੋਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੱਚ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਜਾਗ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਨੱਚਦਾ ਹੈ। ਕੁੜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਵੀ ਸੱਚ ਰਾਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਸੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੱਚ ਰਾਹੀਂ ਸਵਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸੱਚ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਯਮ ਸੱਚ ਰਾਹੀਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦ੍ਰ ਸੱਚ ਰਾਹੀਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ, ਲਾਲਚ ਅਤੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਮਲਿਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਾ ਆਵਾਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਜਮੀਨ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਪਹਲੇ ਔਰਤ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਕਰਕੇ, ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਅਮਾਵਸ ਤੇ ਵੱਡਾ ਸ੍ਰਾਦ ਕਰਕੇ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਅਠਵੀਂ ਤੇ ਅਮਾਵਸ, ਦੋਹਾਂ ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਚੌਦਵੀ, ਅਧਿਆਪਕ, ਭਰਾ, ਪੁੱਤਰ, ਦੋਸਤ, ਮਾਮਾ—ਜੇ ਕੋਈ ਮੂਰਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਮੇਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" Sudhana ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਮੈਂ ਮੁੜ ਨਾ ਆਵਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਮੇਰਾ ਹੋਵੇਗਾ।" Sudhana ਨੇ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ, "ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਮਲਿਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੇ ਮੈਂ ਮੁੜ ਨਾ ਆਵਾਂ।" Sudhana ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, Brahma-rākṣasa ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਮੈਂ ਮੁੜ ਨਾ ਆਵਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਹ ਰਾਹ ਲਵਾਂਗਾ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ, "ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!" Sudhana ਮੁੜ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਨੱਚਣ ਲੱਗਾ। ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ 'Narayana ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਉਚਾਰਦਾ। Sudhana ਨੇ ਮੇਰੀ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਫਿਰ Mathura ਨਗਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ Sudhana ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?" Sudhana ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ Brahma-rākṣasa ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" Sudhana ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਧਰਮ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਦ ਕਿੱਥੇ ਧਰਮ ਜਾਂ ਯਸ਼ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨੱਚ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।