ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰ ਤੇ, ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿੱਘਨਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ—ਵਿਘਨ ਰਾਜ—ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਦੇ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸਦਾ ਵਿੱਘਨ ਹਟਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਥੋਂ ਅੱਗੇ ਕੋਟਿਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਲਾਲਚ ਤੇ ਮੋਹ ਛੱਡ ਕੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੋਢਾ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸ਼ਿਵ-ਕਸ਼ੇਤਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਅੱਧਾ ਕਰੋਸ਼ ਦੂਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਜਲ ਪੀਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਥੇ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਮਥੁਰਾ ਮਹਾਤਮਯ ਦਾ 154ਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, "ਯਮੁਨਾ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ," ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਕਰੂਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਾਤਮਾ ਵਰਨਣ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਮਾਨਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਸਦਾ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਿੱਤ ਲਈ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਸੰਕਰਾਂਤੀਆਂ, ਵਿਸ਼ੁਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਣੁਪਦੀ ਸਮਿਆਂ ਤੇ, ਮੇਰਾ ਖੇਤਰ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਅਕਰੂਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਾਜਸੂਯ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਵਰਗਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਭਗਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਧਨ ਹੈ, ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ, ਪਰਿਵਾਰ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਅਤੁੱਟ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਦਿਨ, ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਸਾਲ ਸੁਖ ਨਾਲ ਲੰਘਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਤੋਲ ਜਾਂ ਮਾਪ ਵਿੱਚ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਸਦਾ ਹਰਿ ਦੀ ਉਤਮ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਉਥੇ ਆਉਂਦਾ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨੱਚਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦ ਸੁਧਨ ਉਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਵਪਾਰੀ, ਮੈਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹਾਂ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।" ਸੁਧਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸ਼ਰੀਰ ਖਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਚੰਗਾ ਭੋਜਨ ਖਵਾ ਕੇ ਪਾਲਿਆ ਹੈ?" ਫਿਰ ਸੁਧਨ ਨੇ ਅੱਗੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਾਸਤੇ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਕਸ਼ਸ। ਜਦ ਮੈਂ ਜਾਗਰਣ ਮੁਕਾ ਲਵਾਂ, ਸਵੇਰੇ ਤੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸ਼ਰੀਰ ਖਾ ਲੈਣਾ। ਮੇਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਮੰਨਤ ਨਾ ਤੋੜੀਂ।" ਸੁਧਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ, ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਫਦਾ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਰਾਕਸ਼ਸ ਕਹਿੰਦਾ, "ਤੂੰ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈਂ, ਚੰਗੇ ਮਨੁੱਖ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਆਵੇਂਗਾ?" ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ, ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸੱਚ ਰਾਹੀਂ ਸਫਲਤਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਅੰਦਰਲੀ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਥੇ ਜਾਗਰਣ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨਮੁਤਾਬਕ ਨੱਚ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੁੜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਵੀ ਸੱਚ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੱਚ ਰਾਹੀਂ ਸਵਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਸੱਚ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਯਮ ਸੱਚ ਨਾਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਸੱਚ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਮੁਨਾ ਅਤੇ ਅਕਰੂਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ, ਸੱਚਾਈ, ਤੇ ਭਗਤੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਇਥੇ ਵਿਅਕਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।