ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਵਸੁੰਧਰਾ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਸੋਮ-ਤੀਰਥ, ਜੋ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਥੇ ਇਨਸਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮਤ ਅਚਾਰ-ਵਿਚਾਰ, ਸੁਚਿਤ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਸਨਾਨ-ਪਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਨੀਚ ਜਾਤ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲਵੇ, ਉਹ ਵਿਰਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗਣ 'ਤੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਯਮਤਤਾ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਤੀਰਥ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਰਚਿਆ ਸੀ। ਜੋ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਉਥੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵਿਘਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਉਸ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਤੀਰਥ 'ਤੇ, ਵਿਘਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ ਵਿਘਨਾਂ ਹਟਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਅਗਲੇ, ਕੋਟਿਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲੋਭ ਤੇ ਮੋਹ ਛੱਡ ਕੇ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਚੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਅਗਲੇ, ਸ਼ਿਵ-ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਧਾ ਕਰੋਸ਼ ਦੂਰ ਹੈ ਅਤੇ ਪਹੁੰਚਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਪਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਮਾਥੁਰਾ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਥੁਰਾ ਮਹਾਤਮਿਆ ਦੇ ਮਹਾਨ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ "ਯਮੁਨਾ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ" ਨਾਮਕ 154ਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ, ਮੈਂ ਫੇਰ ਤੈਨੂੰ ਅਕਰੂਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਿਰਲੇ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਥੇ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਥੇ, ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀਆਂ, ਵਿਸ਼ੁਪਦੀ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਚਤੁਰਮਾਸ ਵਿੱਚ, ਮੇਰਾ ਖੇਤਰ "ਅਕਰੂਰ" ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਰਾਜਸੂਯ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੁਧਨ ਨਾਮ ਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ, ਪਰਿਵਾਰ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਸ्नेਹ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਦਿਨ, ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਸਾਲ ਬਿਤ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਦੇ ਭਾਰ-ਤੋਲ ਵਿੱਚ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰੀ ਦੀ ਉਤਮ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦਿਵਿਆ ਭੋਗ ਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਧੂਪ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨੱਚਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਵਾਰ, ਜਦ ਉਹ ਚਲ ਰਹਿਆ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਫੜ ਲਿਆ। ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਪੈਰਾਂ ਫੜ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਸੁਧਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਖਾਏਂਗਾ, ਜੋ ਸੁਆਦਲੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ?" ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ, "ਮੈਂ ਇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਈ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਕਸ਼ਸ।" "ਉਥੇ, ਜਾਗਰਣ ਕਰਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਫਿਰ ਜਦ ਮੇਰਾ ਜਾਗਰਣ ਮੁਕ ਜਾਵੇ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਖਾ ਲੈਣਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਪਵਿਤ੍ਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਉਪਵਾਸ, ਪੂਜਾ, ਅਤੇ ਵਿਘਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।