ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਸ ਵਰਨਨ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਤਿਆਗ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਇਹ ਸੱਚ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਇਹ ਵੀ ਸਮਝ ਆਇਆ ਕਿ ਮੋਹ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਤਿਆਗ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਉਥੇ ਮਧੁਵਨ ਹੈ, ਜੋ ਵਿ਷্ণੂ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਆਸਥਾਨ ਹੈ। ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਉਥੇ ਕੁੰਦਵਨ ਨਾਂ ਦਾ ਤੀਜਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਜੰਗਲ ਹੈ। ਜਾਂ ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਗਿਆਰਵੀਂ ਨੂੰ, ਚੌਥਾ ਜੰਗਲ ਕਾਮਯਕਵਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੰਜਵਾਂ ਬਕੁਲ ਜੰਗਲ ਹੈ, ਜੋ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਦੂਰਲੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੱਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਹੁੰਚਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਜਦ ਉਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ... ਸੱਤਵਾਂ ਜੰਗਲ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਖਾਦਿਰਾ ਜੰਗਲ ਹੈ। ਅੱਠਵਾਂ ਮਹਾਨ ਜੰਗਲ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਾਸ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਲੋਹਜੰਘਾ ਨਾਮ ਦਾ ਜੰਗਲ, ਜੋ ਲੋਹਜੰਘਾ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਨੌਵਾਂ ਜੰਗਲ ਹੈ। ਦਸਵਾਂ ਜੰਗਲ ਬਿਲਵਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗਿਆਰਵਾਂ ਭਾਂਡੀਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਜਦ ਭਗਤ ਭਾਂਡੀਰਾ, ਸਭ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਤਮ, ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਬਾਰਵਾਂ ਜੰਗਲ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਵੀ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਤੇ ਗੋਵਿੰਦ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ... (ਇੱਥੇ, ਮਥੁਰਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ, ਵਰਾ:ਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਦਭੁਤ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।) ਹੁਣ ਯਮੁਨਾ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਅਤੁੱਟ ਆਨੰਦ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਰਾਣੀ ਨੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਉਹ ਰਾਜ ਪੁੱਛਿਆ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਤੂੰ ਵੀ ਕਦੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ—ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਦੱਸ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੱਸਾਂਗਾ।" ਫਿਰ ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। "ਮੈਂ ਕੁਮੁਦ ਦੇ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਈ ਸੀ। ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ, ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਾਣ ਛੁਟ ਗਿਆ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਯਾਦ ਕਦੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ। ਧਾਰਾਪਤਨਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ।" ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਦੱਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਦ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਕਦੀਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਥੇ ਹੀ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੇ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਅਚੰਭਤ ਘਟਨਾ ਤੈਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਪਰਾਪਤ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਵਿ਷्णੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਚੌਥੇ ਹੱਥ ਵਾਲੀ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਪਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਜਦ ਉਹ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਜੋ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਅਤੇ ਇੱਥੇ, ਜਦ ਉਹ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਹੀ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਥੁਰਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਵਰਾ:ਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੱਧਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।