ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਜਨਾਰਦਨ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲੋਕ ਉਥੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਹਿਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਲੋਕ ਵੀ ਪਰਮ ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਸੰਖਿਆ ਜਾਂ ਯੋਗ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਵੀ, ਕੇਵਲ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਦਾਨ ਅਤੇ ਭੇਟਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਹਨ। ਯਯਾਤੀ ਰਾਜਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤਿਸਾਲੀ ਖ਼ਤਰੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਦਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਆਪ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਰਹਾਂਗਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਵੇਗੀ। ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਚੰਦਨ ਵਰਗਾ ਸੁੰਦਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਦੂਜਾ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਥੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਿਯੇ, ਮੇਰੇ ਗੁਪਤ ਨਾਮ ਵੀ ਹੋਣਗੇ। ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਬੱਤੀ ਤੀਹ (32) ਨੂੰ ਡਿੱਗਾਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਉਥੇ ਸਦਾ ਸ਼ੁੱਧ ਯਮੁਨਾ ਨਦੀ ਅਟੱਲ ਵਹਿੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੇਣੀ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਯਮੁਨਾ ਨਦੀ ਭੀ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀ; ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਫਿਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜੰਮਦੇ, ਸਗੋਂ ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੰਮਦੇ ਹਨ। ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਉਥੇ ਜਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਓਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਰਾਂਤੀ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਤੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਚੱਕਰ ਲਗਾ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਗ્નਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜੇ ਉਹ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਦੇ ਉੱਚੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਪਾਂਚਾਲ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਾਂਪਿਲਯਾ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਗਰੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਟਿੰਡੁਕਾ ਨਾਮਕ ਨਾਈ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਭ ਸੰਬੰਧ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮਥੁਰਾ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੌ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਯਮੁਨਾ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮੌਤ ਦੇ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਜੋ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਮੋਖਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਮਹਾਨ ਵੈਰੋਚਨ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਉੱਚੇ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਉੱਤਮ ਤਪ ਕਰਿਆ। ਧਨ੍ਯ ਭਗਵਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ। ਬਲੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਧਨ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਵੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੀਸ ਤੋਂ ਉਸਨੂੰ ਇਕ ਇੱਛਾ ਪੂਰਕ ਰਤਨ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਦਾ ਦਿਨ ਹੋਵੇ, ਸੰਕਰਾਂਤੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦਾ ਗ੍ਰਹਣ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।