ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਕ ਯਾਤਰੀ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਆਤਮਿਕ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਉਹ ਬੇਹੱਦ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਲੋਕ, ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇ, ਪੰਜ ਧਾਰਾਵਾਂ ਹਿਮਸ਼ੀਖਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਇਥੇ ਆ ਕੇ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਗਲੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ, ਉਹ ਪੰਚਸ਼ਿਖਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਪੰਚਚੂਡਾ ਦੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ, ਹਿਮਵਤ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਸੱਤ ਨਦੀਆਂ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ। ਜਦ ਉਹ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਨਦੀ ਇਥੇ ਡਿੱਗਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਰਭੰਗਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਸ਼ਰਭੰਗਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਧਰਤੀ ਲੈ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਚੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ। ਅੰਗੀਰਸ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸੁਖ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਅਗਨੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ, ਇੱਕ ਨਦੀ ਹਿਮਸ਼ੀਖਰ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਡਿੱਗਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਪੂਰਨਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ, ਇੱਕ ਨਦੀ ਹਿਮਸ਼ੀਖਰ ਤੋਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਇਥੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕੇਯਾ ਦਾ ਕੁੰਡ ਮੇਰਾ ਗੁਪਤ, ਉੱਚਾ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਇਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਛੇ ਦਿਨ ਰਹਿਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵ੍ਰਤ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਇਥੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਮਾ ਦਾ ਕੁੰਡ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਉੱਚਾ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਇਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਸ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦਸ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਇਥੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਕੁੰਡ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਮਾ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਥੇ, ਤਿੰਨ ਨਦੀਆਂ ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਆ ਕੇ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜੇ ਕੋਈ ਇਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ, ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਕੁੰਡ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵੇਦ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ, ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਧਾਰਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਕੁੰਡਾਂ ਵਰਗੀ ਹੈ। ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ, ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਧਾਰਾ ਹੈ। ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ, ਇੱਕ ਯਜੁਰਵੇਦ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਧਾਰਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਨਦੀ ਇਥੇ ਡਿੱਗਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਰੰਗ ਇੰਦਰਗੋਪਾ ਕੀੜੇ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਜਦ ਯਾਤਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਰਤਿਆ ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਥੇ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਲਈ, ਕੋਈ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਇਥੇ ਰਹੇ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਦੋਹਾਂ ਪੱਖਾਂ—ਪਿਤਰੀ ਅਤੇ ਮਾਤਰੀ—ਦੀ ਦਸ ਪੀੜੀਆਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਥੇ ਆ ਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।