ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਮੇਰੇ ਤੀਰ ਤੇ ਧਨੁਸ਼, ਇੱਕ ਅੱਖਲ ਦੀ ਰੱਸੀ ਅਤੇ ਜਲ-ਕੁੰਭ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸ਼ੁਕਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਮੈਂ ਕਈਆਂ ਕੁਰੂਆਂ ਉੱਤੇ ਉਤਰੀਆ। ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਤਿ ਆਸ਼ਚਰਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਆਸ਼ਚਰਜ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵੀ! ਤੂੰ ਸਿੱਧਾ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ।" ਜਿਸ ਦੇ ਨੇਤਰ ਕਮਲ ਦੀ ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਵਾਂਗ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਦੱਸ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਧਰਮ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਤੂੰ ਸੁਣਾਇਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਕਮਲ-ਨੈਨਾ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਕੀ ਆਖਿਆ? ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਉਚਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: ਸੁਣੋ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਿਆ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਹੀ, ਉਸ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਉਥੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਰਮ ਹਨ, ਕੁਝ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਮੰਗਲਮਈ ਵੀ ਹਨ। ਇਹ ਕਰਮ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਘੋੜੇ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ।" "ਉਥੇ ਚਾਰ ਧਾਰਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਮਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਗੰਧਰਵ ਲੋਕ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਪੰਜ ਧਾਰਾਵਾਂ ਹਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਤਾਲ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਥੇ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਮਹੱਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਤਿੰਨ ਧਾਰਾਵਾਂ ਹਨ, ਨਾ ਵਧੀਆਂ ਮੋਟੀਆਂ, ਨਾ ਬਹੁਤ ਪਤਲੀਆਂ। ਜਦ ਉਹ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਲੋਕ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਪੰਜ ਧਾਰਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਹਿਮ ਚੋਟੀਆਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਉਥੇ ਉਹ ਪੰਜਸ਼ਿਖ ਮਹੱਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਚਚੂੜਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਸੱਤ ਧਾਰਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਹਿਮਵਤ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਥੇ ਉਹ ਮਹੱਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਹੱਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਸੱਤ ਮਹੱਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।" "ਉਥੇ ਇੱਕ ਧਾਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਰਭੰਗ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਨਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮਹੱਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ। ਸ਼ਰਭੰਗ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਲੈ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ।" "ਅੰਗੀਰਸ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸੁਖ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਇੱਕ ਧਾਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਿਮ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਥੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਮਹੱਰਿਸ਼ੀ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਪਰਮ ਪਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਇਥੇ ਇੱਕ ਧਾਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਿਮਵਤ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਦਿੱਸਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਮਹੱਰਿਸ਼ੀ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਇਥੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕੇਯਾ ਦੀ ਝੀਲ ਮੇਰਾ ਗੁਪਤ, ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਖੁਦ ਆਖਿਆ ਸੀ।