ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਿਹੜਾ ਕੁਝ ਲੋਕ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਜਲ ਵਧਦਾ ਨਹੀਂ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ, ਜੋ ਕੋਈ ਅੱਠਭਾਗੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਭੁੱਲਦਾ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਭਾਗਵਤੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਸਾਨੰਦੂਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ' ਨਾਮਕ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾ੍ਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਰਚਿਤ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ, ਲੋਹਾਰਗਲ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਸਾਨੰਦੂਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੁਣੀ, ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ ਵਸੁੰਧਰਾ ਨੇ ਆਤਮਿਕ ਸਾਂਤਿ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰਾ ਸਾਰਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੀ ਹੋਰ ਵੀ ਕੋਈ ਗੁਪਤ, ਮੰਗਲਮਈ ਤੀਰਥ ਹੈ?" ਫਿਰ, ਉਹ ਨੇ ਨਰਸਿੰਹ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਚਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਦੇਵ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਕੰਪਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਭਗਵਾਨ ਵਰਾ੍ਹਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਤੀਰਥ ਦਾ ਉਤਪੱਤੀ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਤ ਅਤੇ ਕਰਮ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸਾਂਗਾ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਸਿੱਧਵਟ ਨੂੰ ਗਿਆ, ਜੋ ਤੀਹ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਲੋਹਾਰਗਲ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਮੰਗਲਮਈ ਆਸਥਾਨ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਜਗ੍ਹਾ ਅਤਿ ਦੁਖਦਾਇਕ ਅਤੇ ਅਸਹਿਣਯੋਗ ਹੈ, ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ। ਉਥੇ, ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਵਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਭਾਗਵਤੀ। ਉਥੋਂ, ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ ਉੱਚੇ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਲੋਕੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸਕੰਦ, ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਗਣ, ਸੋਮ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਗਏ ਸਨ। ਇਉਂ, ਮੈਂ ਲੋਹਾਰਗਲ ਨਾਮਕ ਖੇਤਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵੀ ਹੋਈ। ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਅਡਿੱਠਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਨਿਯਮਤ ਕਰਮ ਕਰੇ, ਫਿਰ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਕਰਤੱਬ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਦੇਹ ਛੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਇੱਕ ਅਤਿ ਅਦਭੁਤ ਸਥਾਨ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਚੌਵੀਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਮੇਰੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਥੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਾਰੀਆਂ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਘੋੜਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਮੇਰੇ ਤੀਰ, ਧਨੁਸ਼, ਅਕਸ-ਰੱਸੀ ਅਤੇ ਕਲਸ਼ ਵੀ ਹਨ। ਮੈਂ ਚਿੱਟੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਕਈਆਂ ਕੁਰੂਆਂ 'ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗਾ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ। ਸੂਤ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਵਿਸ਼ਮਾਦ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਜ਼ਹੀਨ ਪੁੱਤਰ, ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।" ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਸਿੱਧਾ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਹੈ। ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀ ਵਿਆਪਕ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਸੰਬੋਧਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰਚਿਆ ਹੋਇਆ ਪਰਮ ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਧਰਮ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਸ ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰੀ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕੀ ਕਿਹਾ?" ਸੂਤ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਉਹ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।