ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਦੇ ਵਹਿਮ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਕੁਰਿਤ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ। ਉਥੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਨਿਤੰਬਰ ਵਾਲੀ, ਪਰਮ ਭਗਤ ਮੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜਗਾ ਜਟਾਕੁੰਡਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਤਰੀ-ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਮਲਯਾ ਦੇ ਦੱਖਣ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਜਗਾ ਪਈ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਅਗਸਤਿਭਕਨਾ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਤਿ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਅਗਸਤਿ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਉੱਤਮ ਨਾਰੀ, ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਗਾਧ ਹੈ। ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਲੋਕ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਨਿਤੰਬਰ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ, ਜਦ ਤਕ ਉਹ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਵਧਦਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਨਿਤੰਬਰ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਅਠ-ਭਗਤੀ ਦੇ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਇਸ ਦੀ ਰੋਜ਼ ਰਚਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕਦੇ ਭੁੱਲਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਹੇ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਸਾਨੰਦੂਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦਾ ਸੌ ਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਲੋਹਾਰਗਲਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ: ਸਾਨੰਦੂਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਸੁੰਧਰਾ—ਧਰਣੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਦੁਖ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਗੁਪਤ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਖੇਤਰ?" ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਨਰਸਿੰਹ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਤੇ ਦਿਵਯਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀਰ—ਧਰਤੀ ਦੇ ਕੰਪਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ— ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਹੋਰ ਇੱਕ ਗੁਪਤ, ਮੇਰੇ ਵ੍ਰਤ ਤੇ ਕਰਮ ਦੀ ਉਤਪਤੀ, ਦੱਸਾਂਗਾ।" ਫਿਰ, ਸਿੱਧਵਟਾ, ਜੋ ਤੀਹ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਲੋਹਾਰਗਲਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਜਗਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੇ ਅਸਹਿ ਹੈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ। ਉਥੇ, ਹੇ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਉਥੋਂ, ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ ਉੱਚੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸਕੰਦ, ਇੰਦਰ, ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਸੋਮਾ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਸਵਰਗਵਾਸੀ—ਕ੍ਰੋੜਾਂ-ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੁਰੰਤ ਉਥੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਲੋਹਾਰਗਲਾ ਨਾਮਕ ਖੇਤਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵੀ ਹੋਈ। ਉਹ ਵੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੇ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮਤ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਇਕ ਅਤਿ ਅਦਭੁਤ ਜਗਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਚੌਵੀਂ ਧਵਾਦਸ਼ੀ 'ਤੇ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਘੋੜਾ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।