ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਰਹੇ, ਉਹ ਇਸ ਅਦਭੁਤ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਅਣਦੇਖੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸੁਰ ਉੱਤਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨ ਤੇ ਕੰਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣਨ ਤੇ ਮਿਲਣਾ ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਪਰ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਆਸਾਨ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਇਹ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਰ ਵੀ ਖਿੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਥੇ, ਧਰਤੀ ‘ਤੇ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਰਮ ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਸਭ ਜਗਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਖੇਡਿਆ, ਉਹ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਥੇ ਰੰਗ-ਬਰੰਗੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਦਸਾਂ ਦਿਸਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਫਾਵਾਂ ਹਨ। ਉਥੇ, ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਛੇ ਸਮਿਆਂ ਤੱਕ ਰਹਿਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਥੋਂ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜੋਬਾ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੱਤੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਪੱਤੇ ਬਹੁਤ ਹੋਣ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰੁੱਖ ਸੋਹਣੀ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਡਾ ਰੁੱਖ ਪੰਜ ਕਰੋਸ਼ਾਂ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਇਹ ਮਛੀਆਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੈ। ਉਥੇ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅੱਠ ਵਾਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਜੋਬਾ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਇਹ ਫਿਰ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਹ ਸਦਾ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਉਥੇ ਬਿਲਵਾ ਰੁੱਖ ਖੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਰੁੱਖ ਹੈ। ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜੋ ਮੰਦ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ। ਜਿਹੜਾ ਇਥੇ ਮੇਰੇ ਮਾਰਗ ‘ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ ਫੁੱਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਪਰਮ ਪਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਾਲੀ, ਮਣਿਪੂਰ ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਇੱਕ ਸਰੋਵਰ ਹੈ। ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਔਖਾ ਹੈ, ਪਰ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ। ਚੌਵੀਂ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਉਹ ਉੱਚਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਮਨਮੋਹਣ ਤੇ ਠੰਢਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਪਰਮ ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਦਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਥਾਂ ਤੀਹ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦਸ-ਦਸ ਯੋਜਨ ਫੈਲਦੀ ਹੈ। ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਹੈ; ਸਭ ਚਮਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਹੈ। ਸਭ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਸਭ ਤਪਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤਪ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਪਰਮ ਸਿੱਧੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਤ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਕੁਲ ਤਾਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਕੀ ਲੋੜ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇੱਕਸੋ ਉਨੰਜਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ‘ਦਵਾਰਕਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ’ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਸਾਨੰਦੂਰਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ: ਦਵਾਰਕਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਇਹ ਵਧੀਆ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਇਹ ਉੱਚੀ ਪੂਜਾ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹਾਂ।