ਇੱਕ ਭਗਤ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰਿਕ ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤ ਮਹਾਦੀਪਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਲਗਾਵ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਭਾਸ਼ਾ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਮਗਰਮੱਛ ਵੱਲ ਨਾ ਹੋ ਕੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—even ਜੇ ਉਹ ਪਿਤਰ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚੇ ਨਹੀਂ ਵੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਭੋਜਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਧਰਮੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਇਹ ਭੇਟ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਪਾਣੀ ਗਹਿਰਾ ਤੇ ਅਥਾਹ ਹੋਵੇ, ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਹੱਥ ਦੀ ਦੂਰੀ ਜਿੰਨਾ ਵੀ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਪਾਪੀ ਇਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ; ਸਿਰਫ਼ ਨੇਕ ਕਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਫੁੱਲ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੇ ਚਾਰ ਨਦੀਆਂ, ਜੋ ਮਣੀਪੂਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀਆਂ ਹਨ, ਵੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵੈਖਾਨਸ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਵੈਖਾਨਸ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਪੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਮਣੀਪੂਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਪਾਪੀ ਇੱਥੇ ਇਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ। ਇੱਥੇ ਇਕ ਨਦੀ, ਜੋ ਮਣੀਪੂਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੈ, ਵੱਗਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮੋਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਵਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਵਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਫ਼ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਪਾਪੀ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਇੱਥੇ ਹੰਸ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚੰਦਨੀ ਅਤੇ ਚੰਬੇ ਦੀ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਨੇਕ ਆਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਕਦੰਬ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਇਕ ਨਦੀ ਵੱਗਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਸੀ। ਜਦ ਸੂਰਜ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫੁੱਲ ਖਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੇ ਪੰਜ ਨਦੀਆਂ, ਜੋ ਮਣੀਪੂਰ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀਆਂ ਹਨ, ਵੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਸਵਰਗ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਹੀ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਧੁਨ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਨ ਅਤੇ ਕੰਨ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਪਰ ਨੇਕਵਾਨਾਂ ਲਈ ਸੌਖਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਵੀ ਇਹ ਫੁੱਲ ਖਿੜਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਕਦੇ ਖੇਡਿਆ ਹੈ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਦੱਸੋ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਫਾਵਾਂ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਛੇ ਸਮਿਆਂ ਤੱਕ ਰਹਿ ਕੇ ਇਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਥੋਂ ਜਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ ਸੁਤ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਅਚੰਭਾ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।