ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ, ਜਿਸ ਨੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਚੰਨ ਵਰਗੇ ਨੂਰ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਦੁਰਵਾਸਾ ਇੱਥੇ ਉਹ ਸ਼ਾਪ ਕਿਵੇਂ ਦੇਣਗੇ? ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸੋ।" ਤਦ ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਿਹਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਤੇ ਗਰਵ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਖੇਡਦਿਆਂ ਅਚੰਗੀ ਚਾਲ ਨਾਲ ਗਰਭ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ।" ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ; ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਾ।" ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਇਕ ਮੂਸਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਤੇਰੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ।" ਜਦੋਂ ਦੁਰਵਾਸਾ ਦਾ ਸ਼ਾਪ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਨੌਜਵਾਨ—ਜੋ ਉਥੇ ਆਏ ਸਨ—ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾਇਆ। "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਆਦਿਕ ਉੱਤੇ ਆਏ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।" ਦਵਾਰਕਾ, ਜੋ ਵਿ਷्णੂ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅਨੰਦ ਦਿੱਤਾ, ਉਥੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਉੱਚੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਕਈ ਸੁੰਦਰ ਫਲ ਹਨ, ਜੋ ਘੜਿਆਂ ਵਰਗੇ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਫਲ ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਭਾਗਵਤ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਾਮ ਅਤੇ ਲੋਭ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ। ਉਹ ਸੱਤਾਂ ਦਵੀਆਂ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੋਹ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਭਾਸ਼ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਬੈਠਕੇ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਉਥੇ ਨਾ ਵੀ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਿਤਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਨੇਕ ਰੂਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਭੋਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਪਾਣੀ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਡੂੰਘਾ ਤੇ ਅੰਤਹੀਣ ਹੋਵੇ, ਜੇਕਰ ਇੱਕ ਹੱਥ ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਪਿੰਡ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ; ਸਿਰਫ਼ ਨੇਕ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਹੀ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੇ ਚਾਰ ਨਦੀਆਂ ਮਣਿਪੂਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਵੈਖਾਨਸ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੈਖਾਨਸ ਲੋਕ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਤਲਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਮਣਿਪੂਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਪਾਪੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ। ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਹੀ ਧਾਰ ਮਣਿਪੂਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਸੰਸਾਰਕ ਮੋਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਭਾਗ, ਉਹ ਵਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਵਰੁਣ ਲੋਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਕੇਵਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹਿਰਦੇ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਹੀ ਇਸਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਪ ਕਰਮ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ।