ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੋ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਚੁਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਹੀ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿਚ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰਹੱਸ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੰਜ ਨਿਯਤ ਸਮਿਆਂ 'ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁਕਦਾ ਹੈ। ਭ੍ਰਿਗੁਕੁੰਡ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਇਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਮੇਰਾ ਉੱਚਾ ਰਹੱਸ ਲੁਕਿਆ ਹੈ। ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਧ੍ਰੁਵ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ, ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਹੈ—ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਟਿਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਉਥੇ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਨਤਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਣਿਕੁੰਡ ਵੀ ਉਥੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਮੇਰਾ ਉੱਚਾ ਰਹੱਸ ਲੁਕਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ, ਉਹ ਗੂੜ੍ਹਾ ਹਿਰਦਾ ਇਤਨਾ ਅਗਮ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਹੁੰਚਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੰਜ ਨਿਯਤ ਸਮਿਆਂ 'ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਉਥੇ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਟਿਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਨ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਪਾਸੇ ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਹੈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ। ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਪੰਜ ਕਰੋਸ਼ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਥਾਂ ਹੈ ਜੋ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪੰਨਾ ਵਾਂਗ ਗੂੜ੍ਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਖੁਦ ਬਣਾਈ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਆਤਮਾ ਵਿਚ ਟਿਕ ਕੇ, ਕਠਨ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਹੀ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਹਾੜ ਮਣਿਪੂਰ 'ਤੇ ਵਸਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਧੋ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ-ਕਟਿ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਸ੍ਰੋਤ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸਦੇ ਪਾਪ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਕੇਵਲ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਹੀ ਅੰਦਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਉਥੇ, ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿਚ ਟਿਕਾ ਹੋਇਆ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਹਰ ਸਮੇਂ ਫਲ ਉਪਜਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਭਗਵਤ-ਭਕਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਨਿਯਤ ਕਰਮਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਪੂਰਾ ਸੰਕਲਪ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਥੇ ਨਾਰਾਯਣ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਇਸ ਨਾਮ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਦੋ।" ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਦਵਾਪਰ ਯੁੱਗ ਵਿਚ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਉਥੇ ਅਮਰ ਲੋਕ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰ-ਗਿਆਨੀ, ਨਾਰਦ, ਅਸੀਤ ਅਤੇ ਦੇਵਲ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਥੇ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ। ਪਹਾੜ ਮਣਿਪੂਰ 'ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਨਾਮ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਪਹਾੜ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੁਸੀਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।" "ਇਹ ਮੇਰੇ ਗੁਪਤ ਮਾਮਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਉਸ ਜੀਵ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ। ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਦੀ ਨੀਂਹ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਅਧਿਆਇ 'ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ। ਅਗਲੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: ਹੁਣ, ਦਵਾਰਕਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਪਰਾਇਣ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ...