ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਦੱਸੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਰਮ ਰਾਜ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਹੜਿਆਂ ਦੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਿੱਚ ਈਰਖਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਈਰਖਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਦਾ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੋਹ ਦੇ ਕਾਰਨ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਮੇਰੀ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਮ ਲਕਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੈਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਮੈਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਖੁਦ ਰਚਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਉੱਤਮ, ਮੇਰੇ ਭੂਤਗਿਰੀ ਬਾਰੇ ਅਦਭੁਤ ਗੱਲ ਸੁਣ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਕਾਂਸੇ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਇਸਨੂੰ ਲੋਹੇ ਦੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਉੱਪਰ ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ, ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਭਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਣਿਪੂਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀਆਂ ਉਪਦੇਸ਼ਿਤ ਨੇਕੀਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਉੱਤਮ, ਮੇਰਾ ਪਰਮ ਗੁਪਤ ਰਾਜ਼ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੰਜ ਨਿਯਮਤ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜੇ ਉਥੇ ਹੀ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਭ੍ਰਿਗੁਕੁੰਡ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਵੀ ਮੇਰਾ ਪਰਮ ਰਾਜ਼ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਧਰੁਵ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਪੱਥਰਾਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਕਰੇ, ਉਹ ਮਾਣਿਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਜਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਥੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਪਰਮ ਗੁਪਤ ਰਾਜ਼ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਡੂੰਘਾ ਹਿਰਦਾ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਹੁੰਚਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਪੰਜ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਜੇ ਉਥੇ ਹੀ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਰਮ ਲਕਸ਼ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੁਪਤ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਵਲੀਆਂ ਵਾਲੀ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਪੰਜ ਕੋਸ ਦੂਰ, ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪੰਨਾ ਵਰਗਾ ਡੂੰਘਾ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਖੁਦ ਰਚਿਆ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਆਤਮ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੋ ਕੇ ਵੱਡੇ ਉੱਦਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਂਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਮਣਿਪੂਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਸਭ ਪਾਪ ਧੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਨਿਤੰਭ ਵਾਲੀ, ਤਦ ਜਲਧਾਰਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਸਿਰਫ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਹੀ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਹਰ ਸਮੇਂ ਫਲ ਉਪਜਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਭਗਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਭਾਗਵਤ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਿਯਮਤ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਸਵੇਰੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ। ਉਸਨੂੰ ਇੱਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ, ਪੂਰਾ ਸੰਕਲਪ ਕਰਕੇ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਇਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਥੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ।