ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਜੀਵ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਪਰੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਅਤੀ ਮਹਾਨ ਧੁਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਕੋਈ ਭੀ ਪੁਣਯ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਜਲਨ ਵਾਲੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਸਮੇਤ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾਇਆ ਹੈ, ਤਾ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਅਪਣਾ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਦਿਖਾ ਸਕਾਂ। ਜੋ ਮੇਰੀ ਮਾਰਗ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਇਹ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਲਾਭਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲਾਭ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਹ ਸਰਵੋਤਮ ਧਰਮ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ, ਇਹ ਚਮਕ, ਸਮ੍ਰਿਧਿ, ਭਾਗ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨ ਪਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਪਰਿਵਾਰ ਤਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਗਿਆਨ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਜਾਂ ਸੇਵਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇੱਕ ਹੀ ਲਾਈਨ—ਜੋ ਕੋਈ ਸਰਵੋਤਮ ਅਵਸਥਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਰਹਿੰਦਿਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ। ਇਹ ਰਾਜ, ਜੋ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਹਰ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ “ਗੋਨਿਸ਼ਕ੍ਰਮਣ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ” ਨਾਮਕ ਸੌ ਸਤਤ ਚੈਪਟਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਸ ਦਿਵਿਆ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਅੰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਨੇ ਗੋਨਿਸ਼ਕ੍ਰਮਣ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਅਤੇ ਅਤਿਅੱਤਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਗਈ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: “ਹੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ। ਪਰ, ਹੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜ ਦੱਸੋ।” ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੁਆਮੀ ਹਾਂ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਲੀਲਾ ਵਜੋਂ ਰਚਿਆ ਹੈ।” ਧਰਣੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: “ਠੀਕ ਹੈ, ਠੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਅਪਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਵਰਾਹ, ਤੁਸੀਂ ਦਿਲ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ।” ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਅਗੇਤ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਬੋਲੇ: “ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਰਾਜ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ‘ਸਤੁਤਸਵਾਮੀ’ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਸਰਵੋਤਮ ਤੇ ਗੁਪਤ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਮੈਂ ਵਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਕੀ ਦੀ ਕੋਖ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਮੇਰੇ ਪੰਜ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਚੇਲੇ ਹੋਣਗੇ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਵਾਂਗਾ, ਉਹ ਮੇਰੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹਾਂ, ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨਗੇ। ਭ੍ਰਿਗੁ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਮੇਰੇ ਮਾਰਗ ‘ਤੇ ਚੱਲੇਗਾ। ਆਪਣੀ ਗਿਆਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਣਗੇ। ਸਮਾਂ ਬੀਤਣ ਤੇ, ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਰਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿਆਂਗਾ—ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਉਹੀ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੋਵੇ। ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਤ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਆਤਮਾ ਦਾ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਨਾਲ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੱਲੇ। ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਿਯ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰਨਗੇ। ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਰਾਹ ਦੀ ਉਪਦੇਸ਼ਨਾ ਘਿਉ ਵਾਂਗ ਹੀ ਉੱਤਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਰੂਪ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸਰਵੋਤਮ ਤੇ ਸੁਖਮ ਗਿਆਨ ਧਰਤੀ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਵਿਚ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ।