ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਵਰਨਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੋਨਿਸ਼ਕ੍ਰਮਣ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਵਾਜਪੇਯ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦ ਪੰਜ ਕੋਸ਼ ਉੱਤਰੀ-ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਅਖੰਡ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਰਮ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬੀ ਪਾਸੇ ਵੀ ਪੰਜ ਕੋਸ਼ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਗੋਲ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਪੰਜ ਕੋਸ਼ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਮਾਣ-ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਵਸਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਗਾਇਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਕ ਮਹਾਨ ਧੁਨੀ ਉਥੇ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਕੋਈ ਭਲਾ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਤਪਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ। ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਜੋ ਮੇਰੇ ਮਾਰਗ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਇਹ ਸਭ ਵਧੀਕ ਆਨੰਦ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ one, ਇਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ, ਭਾਗ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਵਿਅਕਤੀ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਪਰਿਵਾਰ ਤਾਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਇਹ ਗਿਆਨ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਨੂੰ ਜਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੇਵਾ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ। ਚਾਹੇ ਇਕ ਸ਼ਲੋਕ ਜਾਂ ਇਕ ਲਾਈਨ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ—ਜੋ ਕੋਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਰਾਜ, ਜੋ ਗੁਪਤ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਗੋਨਿਸ਼ਕ੍ਰਮਣ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ' ਨਾਮਕ ਸੌ ਸਤਤ ਚੁਵੰਜਾ (147) ਅਧਿਆਇ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾ੍ਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਜਦ ਗੋਨਿਸ਼ਕ੍ਰਮਣ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਅਤੇ ਅਤਿ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਸੁਣੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਗਈ, ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ। ਓ ਨਾਰਾਯਣ! ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਪਰਮ ਰਾਜ ਦੱਸੋ।" ਫਿਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾ੍ਹ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਵੈਰ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪਰਮ ਸੁਆਮੀ ਹਾਂ। ਇਹ ਗ੍ਰੰਥ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਲੀਲਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਚਿਆ ਹੈ।" ਧਰਣੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਓ ਅਪਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਵਰਾ੍ਹ! ਤੁਸੀਂ ਦਿਲ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਆਨੰਦਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਨਾਰਦਨ।" ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਵਰਾ੍ਹ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਰਾਜ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸੁਖ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ 'ਸਤੁਤਸ੍ਵਾਮੀ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਪਰਮ ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਮੈਂ ਵਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਕੀ ਦੀ ਕੋਖ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ। ਮੇਰੇ ਪੰਜ ਉੱਤਮ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਵਿਵੇਕਸ਼ੀਲ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਹੋਣਗੇ। ਜਦ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਵਾਂਗਾ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਮੂਰਤ ਹਾਂ, ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਗੇ। ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ, ਹੇ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਮਾਰਗ ਤੇ ਚੱਲੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾ੍ਹ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਇਹ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਕਥਾ, ਗੋਨਿਸ਼ਕ੍ਰਮਣ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਸਤੁਤਸ੍ਵਾਮੀ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।