ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਭਗਤ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਤਿ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਤਾ ਭੀ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਉਥੇ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਸੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੌਰ ਤੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਓਥੇ ਹੀ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪੰਚਪਦ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਪਰਮ ਆਸਥਾਨ ਹੈ। ਉਥੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ, ਦੋ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਆਸਨ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰ, ਕਮਲ ਦੇ ਡੰਡ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰ ਉਚਾਈ ਉੱਤੇ, ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਆਸਨ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਇੱਕ ਹੀ ਧਾਰਾ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਉਸਨੂੰ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਵਾਜਪੇਯ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੋਂ ਪੰਜ ਕੋਸ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਜਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੱਸ ਮਿਲੀਅਨ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਅਖੰਡ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਮਿਲੀਅਨ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਰਮ ਆਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵੀ ਪੰਜ ਕੋਸ ਦੂਰ ਇੱਕ ਗੋਲ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਵੀ ਪੰਜ ਕੋਸ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਗਾਇਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਕ ਵੱਡੀ ਧੁਨੀ ਉੱਠਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਸਮੇਤ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾਇਆ ਹੈ, ਤਾਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਉਪਕਾਰ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਜੋ ਮੇਰੇ ਮਾਰਗ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਆਨੰਦ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੈ; ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਹੈ। ਹੇ ਉਜਾਗਰ ਸੁੰਦਰਿ, ਇਹ ਚਮਕ, ਵਾਧੂ, ਸੁਭਾਗ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਵਾਰ ਸੱਤ ਪਰਿਵਾਰ ਤਾਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਗਿਆਨ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜਾਂ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਜਾਂ ਇੱਕ ਲਾਈਨ ਵੀ—ਜੋ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਏਗਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਰਾਜ, ਜੋ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਗੋਨਿਸ਼ਕ੍ਰਮਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਨਾਮਕ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇੱਕ ਸੌ ਸਤਤਤਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ, ਜਦ ਇਹ ਗੋਨਿਸ਼ਕ੍ਰਮਣ ਦੀ ਮਹਾਨ, ਗੁਪਤ ਤੇ ਅਤੁੱਲ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਜੈਜੈਕਾਰ ਹੋਈ— ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ। ਹੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਪਰਮ ਰਾਜ ਦੱਸੋ।