ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਫਲਾਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਵੱਡੀ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਆ ਗਈ। ਪਰ ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਤੀਬਰ ਊਰਜਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਥਾਨ ਰਾਖ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਭੂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਹਿਮਾਲਿਆ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਇੱਥੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਔਰਵ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਆਏ। ਜਦੋਂ ਔਰਵ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ, ਜੋ ਕਈ ਫੁੱਲਾਂ, ਫਲਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਸੜ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲਣ ਲੱਗ ਪਏ ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਉਹ ਵੀ, ਜਿਹੜਾ ਪੀੜਾ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਦਹਿਸ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਸੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਤੱਕਿਆ। ਪੀੜਾ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤੜਪਦਿਆਂ, ਫਿਰ ਵਿਰੂਪਾਖ੍ਸ਼ ਕਦੇ ਵੀ ਆਰਾਮ ਨਾ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਘੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਰਹੇ। ਉਸ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਹਿਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਆਓ, ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਚਲੀਆਂ ਜਿੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇਗੀ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ ਜਾਵੇ। ਓਥੇ ਔਰਵ ਨੇ ਵੀ ਆਖਿਆ: "ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ ਗਿਆ। ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਸ਼ਾਪ ਸਿਰਫ਼ ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹਟ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।" ਸਤੱਤਰ (੭੭) ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੌਰਭੇਯਾ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਉਥੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਥਾਨ 'ਗੋਮੁਕਤਿ' ਜਾਂ 'ਗੋ ਦੇ ਪ੍ਰਸਥਾਨ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਉੱਥੇ ਗੋਲੋਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਉੱਥੇ, ਜਿੱਥੇ ਸੰਖ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੁ ਸਜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ, ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਜੇ ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕਰਤੱਬ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਸਥਾਨ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਪੰਚਪਦ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਆਸਥਾਨ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ, ਦੋ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਆਸਨ ਹਨ। ਉੱਪਰ, ਇੱਕ ਕੰਵਰ ਦੀ ਡੰਡੀ ਜਿੰਨੀ ਉਚਾਈ ਉੱਤੇ, ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਨੁ ਆਸਨ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਗਤ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਧਾਰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨਾ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਾਜਪੇਯ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਥੋਂ ਪੰਜ ਕੋਸ਼ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਅਖੰਡ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਸਰਵੋਚ ਆਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵੀ ਪੰਜ ਕੋਸ਼ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਗੋਲ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਵੀ ਪੰਜ ਕੋਸ਼ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।