ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਮੇਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਸਰਵਾਯੁਧਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਅੱਠ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਥੇ ਮੋਹ ਤੇ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਵਿਦਿਆਧਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਪਰਮ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਇਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਇਸ ਪਰਮ ਗੁਪਤ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪੁੰਯਨਦੀ ਨਾਮ ਦੀ ਨਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਅੱਠ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਇਹ ਖੇਤਰ ਗੰਧਰਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਥੇ, ਚਾਰ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਥੇ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਮਾਂ, ਉਥੇ ਦੇਵਹ੍ਰਦ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਉਹ ਝੀਲ ਬੜੀ ਹੀ ਸ਼ੁਭ, ਆਨੰਦਮਈ, ਮਨਮੋਹਣੀ ਤੇ ਠੰਢੀ ਹੈ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਵੱਡਾ ਚਮਤਕਾਰ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ। ਸਵੇਰੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਉਥੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਖਿੜਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਰੀਰ ਤੇ ਬੋਲੀਆਂ ਦੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਸ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੇਰੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਦੇਵ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਸੰਗਮ ਸਭ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਿਯ ਹੈ। ਉਥੇ ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਨਾਗ-ਕਨਿਆਵਾਂ, ਨਾਗ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਕਿਨਰ ਵੀ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ, ਜੋ ਸ਼੍ਵਤੇਗੰਗਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਦਰ-ਸਹਿਤ ਗੰਡਕੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਨਦੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਦੀ ਉਥੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਗੰਗਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਰਮ ਸ਼ੁੱਧ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਸਿੱਧਾਸ਼੍ਰਮ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਣ ਦੀ ਵਾਧੂ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਥਾਂ ਕੇਲੇ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਥੇ ਖਜੂਰ, ਅਸ਼ੋਕ, ਬਕੁਲ, ਅੰਬ ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਾਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਹਨ। ਸੰਤਰੇ, ਬੇਰ, ਨਿੰਬੂ ਤੇ ਦਾਦੀਮ ਉੱਥੇ ਹਨ। ਚੰਬੇਲੀ, ਕੁਰਾਵਕ, ਨਾਗ, ਕੁਟਜ ਅਤੇ ਅਨਾਰ ਦੇ ਵੀ ਦਰੱਖਤ ਹਨ। ਉਸ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਤੁਲਾ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤਕ ਨਿਯਮਤ ਰਹਿ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਤੁਟ ਪੂਣ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।