ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਨਰਮੇਧ ਯੱਗ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨਰਮੇਧ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਗੁਪਤ, ਪਰਮ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਸ਼ੰਖਪ੍ਰਭਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਗਦਾਕੁੰਡ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਿਰ ਇਸ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਗੁਜਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੂਰਨ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੁਪਤ ਅਤੇ ਪਰਮ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਗਨਿਪ੍ਰਭਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਚਾਰ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਨ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਉਥੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਅਚੰਭੀ ਗੱਲ ਸੁਣ। ਉਸ ਪਰਮ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਰਵਾਯੁਧਾ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਥੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅੱਠ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਲੋਭ ਤੇ ਮੋਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੁਪਤ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰ ਆਖਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਰਮ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਰਾਗ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਮੇਰੇ ਪਰਮ ਗੁਪਤ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਪੁਣ੍ਯਨਦੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅੱਠ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਇਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਉਹ ਖੇਤਰ ਗੰਧਰਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚਾਰ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਹੋ ਕੇ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਦੇਵਹ੍ਰਦ ਨਾਮ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਤੀ। ਉਹ ਝੀਲ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਉੱਤਮ, ਸੁਹਾਵਣੀ ਅਤੇ ਠੰਢੀ ਹੈ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀਏ, ਸੁਣ। ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪਾਪੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ। ਉਥੇ ਸਵੇਰੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਖਿੜਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਬੋਧ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਥੇ ਦਸ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯੱਗਾਂ ਦੇ ਪੂਰੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਘੋੜੇ ਦੇ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਸੰਗਮ ਸਭ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ। ਉਥੇ ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਨਾਗਕਨਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਨਾਗ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਕਿਨਰ ਵੀ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਉਤਰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ, ਜੋ ਸ਼੍ਵਤੇਗੰਗਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਗੰਡਕੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਅਤੇ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਦੀ ਉਥੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਗੰਗਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।