ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿਤਾ। ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਆਲੰਕਾਯਨ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਬਾਣਾ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਾਣੇਸ਼ਵਰ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਆਲੰਕਾਯਨ ਵੰਸ਼ੀ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਭੂਮੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਕ ਹੋਰ ਉੱਚਤਮ ਤੇ ਗੁਪਤ ਵਸਤੂ ਬਤਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।" ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੰਨਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਯੋਗ ਮਾਇਆ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਆਲੰਕਾਯਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਗਏ। ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ ਮਹਾਦੇਵ, ਜੋ ਯੋਗ ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਹੋਏ, ਉਹ ਜਦੋਂ ਜਨਮੇ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਆਏ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਮੇਰੀ ਹੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਲੰਕਾਯਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਉਠੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ! ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਤੂੰ ਜੋ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸੀ। ਸੋਚ ਕੇ ਦੇਖ, ਮੈਂ ਖੁਦ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ, "ਪਰ ਹਰੀ (ਵਿਸ਼ਨੁ) ਮੈਨੂੰ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ?" ਉਸ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕੀਤਾ ਕਿ, "ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ, ਮੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਰੁਕੇਗੀ ਨਹੀਂ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਿਆ, "ਤੂੰ ਵੀ ਯੋਗ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਥੁਰਾ ਜਾ ਅਤੇ ਆਮੁਸ਼ਿਆਯਣ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ।" ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਦੇ ਹੀ, ਨੰਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਥੁਰਾ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਮੁਸ਼ਿਆਯਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪੁੱਛਿਆ। ਆਮੁਸ਼ਿਆਯਣ, ਜੋ ਸਾਲੰਕਾਯਨ ਦਾ ਚੇਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਨੰਦੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਿਵੇਂ ਹਨ? ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ? ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ ਅਤੇ ਅਰਘਯ ਭੇਟ ਕਰੋ।" ਆਮੁਸ਼ਿਆਯਣ ਨੇ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਤੇ ਨੰਦੀ ਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਗੰਡਕੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਉੱਥੇ, ਦੇਵਿਕਾ ਨਾਮ ਦੀ ਇਕ ਸਤਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੇ ਪਾਰ, ਪੁਲਸਤਯ ਅਤੇ ਪੁਲਹਾ ਦਾ ਇਕ ਹੋਰ ਆਸ਼੍ਰਮ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਕਾਮਿਕਾ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ। "ਹੇ ਦੇਵੀ," ਉਥੇ ਆਉਣ ਨਾਲ, ਮੁਕਤੀ, ਭੋਗ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਸ਼ੂਲਟੰਕ ਅਤੇ ਸੋਮੇਸ਼ਾ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਖੁਦ ਵੀ ਵੈਣੀ ਮਾਧਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਥਾਨ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਰੋਵਰਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਹੀ ਤ੍ਰਿਵੇਣੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ—ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਅਨੋਖੀ ਥਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ?" "ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ।" ਫਿਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਥੇ ਇਕ ਸ਼ੁਭ ਕਥਾ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਕਈ ਸਮਾਂ ਤੱਕ ਉਹ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਤਾਪ ਨਾਲ, ਗਲ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਸੀਨੇ ਦੀ ਧਾਰ ਵਗਣ ਲੱਗੀ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਮਹਰਲੋਕ ਤੋਂ ਉਪਰਲੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਚੌਂਕ ਗਏ।" ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਗਏ। ਪਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਾਰਨ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ।