ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਗੰਡਕੀ ਨੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ੰਖ, ਚਕ੍ਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਆਤਮਿਕ ਅਨੰਦ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।” ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਗੰਡਕੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ “ਪੁਰੁਸ਼” ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ, ਜੋ ਅਨਾਦਿ, ਅਨੰਤ ਹੈ ਅਤੇ ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਦਿ ਮਾਤਾ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹੈ। ਪੁਰੁਸ਼ ਨਿਰਗੁਣ, ਅਵਿਆਕਤ, ਚਿੱਤ-ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਨਿਰਮਲ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਯੋਗ-ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਕੇ ਕਰਤਾ-ਭਾਵ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਤ੍ਰਿਗੁਣੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ। ਇੱਕ ਲਾਲ ਗੁਲਾਬੀ ਜੈਸਾ ਫੁੱਲ ਜਿਵੇਂ ਸਾਫ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਅਸਲ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਇਸ ਮੋਹ-ਭਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ-ਕੋਈ ਹੀ ਸੱਚੀ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨਤਾ ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਦਇਆਲੂ! ਤੁਸੀਂ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ‘ਨਹੀਂ’ ਨਾ ਕਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੰਗੋ—ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਅਸੰਭਵ ਵਰ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਅਧੂਰੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਗੰਡਕੀ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ, “ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ! ਮੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੋ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਬਣੋ।” ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, “ਇਹ ਨਦੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਸੰਗਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕੀ ਮੰਗ ਰਹੀ ਹੈ?” ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਗੰਡਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। “ਮੇਰੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਬਣ ਜਾਵੋਗੀ। ਤੁਸੀਂ ਬੋਲ, ਮਨ ਅਤੇ ਸ਼ਰੀਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋਗੀ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਜਲ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਕੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਮੈਂ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੇ ਇਹ ਦੇਖਿਆ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਵਣ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਧਾਰ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸੋਮ ਦੇਵ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰਾਵਣ ਦਾ ਆਸ਼੍ਰਮ ਹੈ। ਉਥੇ, ਆਪਣੇ ਨਾਚ ਦੁਆਰਾ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਬਾਣ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਣੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਲੰਕਾਯਨ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੀਘਰ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਇੱਕ ਉੱਚਾ ਤੇ ਗੁਪਤ ਵਿਸ਼ਾ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ, ਉਹ ਯੋਗਮਾਇਆ ਦਾ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲੈ ਕੇ ਆਲੰਕਾਯਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਣੇ। ਯੋਗਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਤ੍ਰਿਨੈਤ੍ਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਉਹ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਵੀ ਪਛਾਣੇ ਨਹੀਂ ਗਏ, ਪਰ ਉਹ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ। “ਉਠੋ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ! ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ।