ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਹ ਦੋ ਪਰਬਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਵਿਸ਼্ণੁ-ਸ਼ਿਲਾ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ-ਸ਼ਿਲਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੇਵਾ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, "ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸਨੂੰ ਵਰਦਾਨ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂਕਿਤ (ਚੰਦ੍ਰ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ) ਦੇਵਤਾ। ਈਸ਼ਵਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਅੱਗੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਦੂਜੀ ਰੂਪ, ਜਲਮਈ (ਪਾਣੀ-ਰੂਪ) ਮੂਰਤੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਰਦਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਰੇਵਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਈ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਗੰਡਕੀ ਨੇ ਵੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਘੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ। ਸੋ ਸੌ ਦਿਵ੍ਯ ਵਰ੍ਹੇ, ਉਸਨੇ ਵਿਸ਼্ণੁ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਿਆਂ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਵਿਸ਼্ণੁ ਜੀ, ਜਿਹੜੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹਨ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲੇ, "ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੁਚਰਿਤਾ, ਕੋਈ ਵੀ ਵਰਦਾਨ ਮੰਗ ਲੈ।" ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਗੰਡਕੀ ਨੇ ਸ਼ੰਖ, ਚਕ੍ਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਵਿਸ਼্ণੁ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਖ ਲਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਦੇਖਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।" ਫੇਰ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਆ ਗਏ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ 'ਪੁਰੁਸ਼' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ, ਜਿਸਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਨਾ ਅੰਤ, ਜੋ ਅਨੰਤ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਜਗਤ ਦੀ ਆਦਿ ਮਾਤਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਹੈ। ਪੁਰੁਸ਼ ਨਿਰਗੁਣ, ਅਵ੍ਯਕਤ, ਚੇਤਨਾ-ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਨਿਰਮਲ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਯੋਗਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਕਰਤਾ-ਭਾਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਰਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਜਿਵੇਂ ਲਾਲ ਜਵਾਕੁਸੁੰਭ ਫੁੱਲ ਸਾਫ਼ ਸਫ਼ੈਦ ਸਫਟਿਕ ਵਿੱਚ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਅਸਲੀਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਇਸ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ-ਕੋਈ ਹੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬਹੁਤ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨਤਾ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਦੁਖੀਆਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ 'ਨਹੀਂ' ਨਾ ਆਖੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਨਿਤੰਭ ਵਾਲੀ, ਕੋਈ ਵੀ, ਚਾਹੇ ਅਪ੍ਰਾਪਤ ਵਰਦਾਨ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਮੰਗ ਲੈ। ਜਿਸਨੇ ਮੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਅਧੂਰੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਫਿਰ ਗੰਡਕੀ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਿਵੀਂ ਹੋ ਕੇ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਆਖੇ, "ਹੇ ਵਿਸ਼্ণੁ, ਮੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆਓ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਬਣੋ।" ਜਿਸ ਨਦੀ ਨੇ ਇਹ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਸੰਗਤ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੀ ਰਹੀ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਸਦਾ ਲਈ ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਮੇਰੀ ਉਪਸਥਿਤੀ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗੀ। ਤੂੰ ਬੋਲ, ਮਨ ਤੇ ਕਰਮ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੇਗੀ। ਜੋ ਤੇਰੀ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਕੇ ਸਵਰਗ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਹ ਖੁਦ ਵੀ ਮੇਰੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵਰਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਵਿਸ਼ਣੁ ਅੰਤਰਧਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਮੈਂ, ਭਾਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਣੁ, ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ੁੱਧ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਹੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਵਣ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਧਾਰਾ ਮਹਾਨ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰਾਵਣ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ।