ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸੁਭਾਗਾ ਧਾਰ ਵਗਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖੀ, ਉਹ ਵੈਸ਼ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਯਥਾ-ਵਿਧਿ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਇੱਕ ਧਾਰ ਵਗਦੀ ਹੈ ਜੋ ਬਰਗਦ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਆ ਕੇ ਠਹਿਰਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਉਸ ਉੱਚੇ ਸ਼ਿਖਰ 'ਤੇ ਜਿੰਨੀ ਬਰਗਦ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਉਤਨੀ ਹੀ ਵਾਰੀ ਉਹ ਉੱਥੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਚੱਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਅੱਗ ਦੇ ਤੱਤ ਵਿੱਚ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਮੋਟੀ ਧਾਰ ਵਗਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਚਾਰ ਵੈਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਉੱਥੇ ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖ ਕੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਗੁਪਤ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਮਵਿਆਸਨਕਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਜੋ ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉੱਚਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖ ਕੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਵਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮਾਤੰਗ ਨਾਮਕ ਇਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਬਣ ਕੇ ਮੇਰੇ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਇੱਕ ਧਾਰ ਵਗਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਨਦੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਸਨਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਕਾਸ਼ਿਲਾ ਦੇ ਪੱਥਰ 'ਤੇ, ਉਹ ਥਾਂ ਸ਼ਕ੍ਰ-ਰੁਦ੍ਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਉੱਤਮ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗੁਪਤ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਉਹ ਦੰਸ਼ਟ੍ਰਾਂਕੁਰ ਨਾਮਕ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਕਾ ਨਦੀ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਾਣੀ ਦੀ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿ ਕੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਗੁਪਤ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਪਾਣੀ ਕੋਕਾ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿ ਕੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ, ਉੱਥੇ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਅਤੇ ਕੋਕਾ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗਮ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੰਨਤ ਜਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਫਿਰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹਿ ਕੇ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਤਿੰਨ ਧਾਰਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੋ ਉੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਮੱਛੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਜੇ ਯਜਕ ਫਿਰ ਮੱਛੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੋ ਉੱਥੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੱਛੀ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਗੁਪਤ ਹੈ—ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।