ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਧਰਤੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਕੋਕਾਮੁਖਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਨੰਦਮਈ ਹੈ। ਜਲਬਿੰਦੂ ਪਰਬਤ ਤੋਂ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਕ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਰਬਤ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਕ ਧਾਰ ਪੈਣਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਸਲਣ ਵਾਲੀ ਲੱਕੜ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਅਗ्नਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਭਟਕਦਾ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਇਨਾਮ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦਿਆਂ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੇਰਾ ਇਹ ਸਰਵੋਤਮ ਰੂਪ ਦੇਖਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਧਰਤੀ, ਇਹ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਵਰਾਹ ਦੀ ਰਾਖੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹ Kraunca ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਛੱਡ ਕੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਦੰਦ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਉਠਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਥੇ ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਪੰਜ ਪੱਥਰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹਨ, Gomeda ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਮੇਰਾ ਰਸਤਾ ਉਥੇ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਸ਼ੁੱਧ ਹਿਰਦੇ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ, ਚਾਰ ਧਾਰਾਂ ਪਰਬਤ ਦੇ ਉੱਚੇ ਸਿਖਰ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। Kuśa ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਨਸਾਨ ਤਾਂ ਕੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸਦਾ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ—ਦੂਜੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਛੱਡੋ। ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਉਹ Puṣkara ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ, ਪੰਜ ਧਾਰਾਂ ਪਰਬਤ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਓਟ ਲੈ ਕੇ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ Kuśa ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ Kuśa ਟਾਪੂ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਰਸਤਾ ਅਪਣਾ ਕੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਥੇ ਇਕ ਧਾਰ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵਿੱਚੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡਿੱਗਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੱਤ ਮਹਾਦੀਪਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਸੱਤ ਮਹਾਦੀਪਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਸ਼ੁਭ ਧਾਰ ਪਰਬਤ ਦੇ ਗੁਫਾ ਵਿਚੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ Vaiśya ਜਾਂ Śūdra ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਹੀ ਸਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਉਪਯੁਕਤ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ, ਇਕ ਧਾਰ ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਡਿੱਗਦੀ ਹੈ। ਜਿੰਨੀ ਵਟ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਮੇਰੇ ਉੱਚੇ ਪਰਬਤ 'ਤੇ ਹੈ, ਉਨੀ ਹੀ ਵਾਰ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਉਹ ਉਥੇ ਮੇਰੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ, ਇਕ ਗਾੜ੍ਹ ਧਾਰ ਡਿੱਗਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ ਜਿੰਨੀ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ...