ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਰਾਕਸ਼ਸਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਗੀਤ ਗਾਇਆ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਗੀਤ ਦਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਹ ਆਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ, ਉਸ ਗੀਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਹੋ ਗਈ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਚੰਡਾਲ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬੋਲਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾ-ਰਾਕਸ਼ਸਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧਾਗਾ-ਮੰਤ੍ਰ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਯਜਨਾ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹਿਆ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦੋਂ ਯਜਨਾ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਪੰਜਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਅਧੂਰਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਅਪਵਿੱਤ੍ਰ ਕਰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਕਰਮ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਓਥੇ, ਧਾਗਾ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਰ-ਕਰਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਰਮ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ। ਫਿਰ, ਰਾਕਸ਼ਸਾ ਨੇ ਚੰਡਾਲ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, "ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ," ਆਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" ਉਹ ਆਖਿਆ, "ਉਹ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ," ਤੇ ਉਹ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਓ ਧਨਵੰਤ, ਜਿਵੇਂ ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਦੀ ਚਾਂਦਨੀ। ਵੱਡੇ ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ, ਜਦ ਮੈਂ ਜਾਗਦਾ ਸੀ, ਇਹ ਗੀਤ ਗਾਇਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸਾਰੇ ਮੋਹ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੋਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਗੀਤ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਮਨੁੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੌਂ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਨੌਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆ-ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ, ਜਦ ਉਹ ਨਚ ਰਿਹਾ ਸੀ: ਸੁਣ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।" ਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਤੀਹ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਫਲ, ਓ ਸੁੰਦਰ-ਕਟ, ਉਹ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਬਣ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ, ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ, ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਉਹ ਦਸ ਪੂਰਵਜ ਤੇ ਦਸ ਉਤਰਜਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਭਾਗਵਤ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਦ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਸਫਲਤਾ, ਭਲਾ, ਮੰਗਲਤਾ ਤੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਲਈ ਨਾ ਪੜ੍ਹੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਚੁਕ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ, ਚੰਡਾਲ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਰਾਕਸ਼ਸਾ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, 'ਵਾਰਾਹ ਮਹਿਮਾ' ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਸੌ ਉੱਤੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ, ਕੋਕਾਮੁਖ (ਬਦਰੀ) ਦੀ ਮਹਿਮਾ: ਤੂੰ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਸਥਾਨ ਸੁਣੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਤੂੰ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਪਰ ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਸਰਵੋਚ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਰੂਪ ਤੇ ਸਵਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ? ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੁਣ ਸੁਣ, ਉਹ ਸਥਾਨ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਵਰਣਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।