ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਕਥਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਗਦੀ ਹੈ: "ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਦੋਂ ਇਹ ਮੁਕਾਬਲਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਮੇਰਾ ਨਹੀਂ, ਤੇਰਾ ਹੈ,' ਤੇ ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ। ਮਾਂ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਜਨਮਿਆ; ਇਹ ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਦਿਨ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਭੇਦ ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਕਰਤੱਬ ਨਿਭਾਵਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਜਾ, ਪਿਆਰੀਏ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ। ਜੋ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵੱਲੋਂ ਆਦੇਸ਼ਿਤ ਕਰਮ ਹਨ, ਉਹੀ ਤੂੰ ਕਰਵਾਏਂ। ਵਟ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਮੋਖਸ਼ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਕਰਮ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਫਿਰ ਮੌਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਵেতਦੀਪ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ। ਉੱਥੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰੋਗ-ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਉੱਥੇ ਮੇਰੇ ਖੇਤਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਆਨੰਦ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸੂਰ-ਅਵਤਾਰ ਦੀ ਹੋਰ ਇਕ ਕਥਾ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਵेतਦੀਪ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦਸ ਪੂਰਵਜਾਂ ਤੇ ਦਸ ਉੱਤਰਜਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਥਾ ਨਿੰਦਕਾਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੇ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁਭਕਤ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸੌ ਅਠੱਤੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ, 'ਖੰਜਰੀਟਾ ਦੀ ਕਥਾ', ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਮੈੱਨੂੰ ਸੁਣ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਵਰਾਹ-ਅਵਤਾਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਲਿਖੇ ਜਾ ਰਹੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਾ ਸੱਚਾ ਫਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਕੋਈ ਗੋਬਰ ਲੈ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਆਸਥਾਨ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਲੀਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਿੰਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਲਈ ਹੈ, ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਡੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਟੰਬ ਵਿੱਚ, ਧਨ-ਧਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਸ਼ਾ ਦੀਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਥੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਬਲ ਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਮੰਦਰ ਤੇ ਆਸਥਾਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਗੋਬਰ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣ ਹੇ ਵਸੁੰਧਰਾ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ, ਚਾਹੇ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੂਰ, ਗੋਬਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਨੇਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗਿਆਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੇਰਾ ਭਗਤ, ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗੋਬਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਉਸਦੇ ਪੂਣ ਦਾ ਫਲ ਸੱਚੇ ਦਿਲੋਂ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਉਹ ਜਿੰਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ, ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਰਾਜਾ ਕ੍ਰੌਂਚ-ਦੀਪ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਫਾਈ ਦੇ ਕਰਮ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣ ਹੇ ਧਰਤੀ। ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਪਵਿੱਤਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਭਗਤ, ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਧਰਮਾਤਮਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਵेतਦੀਪ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।