ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਕਈ ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਨਵੇਂ ਆ ਕੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਚੱਕਰ ਹੈ ਕਿ ਕਦੇ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ—ਕਿੱਥੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਕਿਸ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਸਬੰਧ ਹੈ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਪਿਓ ਕੌਣ ਹਨ? ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਬਣੇ, ਸੈਂਕੜੇ ਵਾਰੀ ਪੁੱਤ ਤੇ ਪਤਨੀ ਮਿਲੇ। ਜਦੋਂ ਮਨ ਵਿਚ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਆਉਣ, ਮਾਂ, ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋਈਂ। ਇਹ ਸਭ ਵੱਡਾ ਰਾਜ਼ ਹੈ—ਪਿਤਾ ਜੀ, ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਫਿਰ ਉਸ ਪੁੱਤ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਆਖੇ। “ਇਹ Saukarava ਦਾ ਰਾਜ਼ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਛੋ।” ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਪਿਤਾ ਨੇ ਜੋ ਵੀ ਪੁੱਛਣਾ ਸੀ, ਉਹ ਪੁੱਛ ਲਿਆ। Saukarava ਵੱਲ ਜਾਣ ਦਾ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਅਭੀਰਾਂ ਦਾ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਚਲ ਪਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਧਨ ਲੈ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਤੇਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਦਿਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਹਰ, ਉਹ ਯਾਤਰਾ ਉੱਤੇ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਫਿਰ, ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਬੀਤਣ ਉਪਰੰਤ, ਤੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਲੈ ਆਈ। ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਨਵੇਂ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਗਹਣੇ ਪਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਭੰਗੁਰਾਸਾ ਨਾਮ ਦਾ ਇਕ ਮਨ ਲਗਾ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੀਹ ਉੱਤਮ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਦਿਨ-ਦਿਨ, ਉਹ ਧਨ ਤੇ ਜਵਾਹਰਾਤ ਦਿੰਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਿਆਂ, ਮੀਂਹਾਂ ਦਾ ਮੌਸਮ ਆ ਗਿਆ। ਕਦੰਬ, ਕੁਟਜ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਖਿੜ ਪਏ। ਮੀਂਹ ਦੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਦਰੱਖਤ ਝੁਕ ਜਾਂਦੇ, ਗੱਜਣ ਵਾਲੀ ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਗੜਗੜਾਹਟਾਂ ਨਾਲ। ਨਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਤੇ ਮੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪੁਕਾਰਾਂ ਚਹੁੰਦੇ ਪਾਸੇ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ। ਹੌਲੀ ਹਵਾ ਵੱਗਦੀ, ਜੋ ਮੋਰਾਂ ਨੂੰ ਠੰਢਕ ਦਿੰਦੀ। ਅਜਿਹਾ ਸੀ ਮੌਸਮ, ਜਿੱਥੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀਆਂ ਢੋਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵਿਚ ਮੀਂਹਾਂ ਦਾ ਮੌਸਮ ਲੰਘ ਗਿਆ। ਜੀਲਾਂ ਸਾਫ਼, ਕਮਲ ਤੇ ਜਲ-ਨੈਨੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਸੁਹਾਵਣੀ, ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਠੰਢੀ ਹਵਾ ਵੱਗਣ ਲੱਗੀ। ਜਦੋਂ ਪਤਝੜ ਖ਼ਤਮ ਹੋਈ, ਤਦ ਕੌਮੁਦੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਸੁੰਦਰ ਭੌਂਹ ਵਾਲੀ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਸੁਤਨ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ। ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਬਾਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਆ ਗਈ। ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿਚ ਡਿੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਖਣ ਲੱਗਾ, “ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਓਹੀ ਠੀਕ ਹੈ। ਇਹ ਬਾਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਹੈ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ।” ਕੌਮੁਦੀ ਦੇ ਚੰਨਣ ਵਾਲੇ ਪੱਖ ਦੀ ਬਾਰਵੀਂ ਨੂੰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਲੋਕ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦਾਨ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੱਚੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਰਾਤ ਸਵੇਰੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ। ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੀ ਰੀਤ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਤਨ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, “ਪਿਤਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, Saukarava ਦੇ ਭੇਦ ਬਾਰੇ, ਪੁੱਛੋ।” ਫਿਰ ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, “ਮੈਂ ਕੀੜੇ ਖਾਧੇ, ਤੇ ਅਜਿਹੀ ਬੇਚੈਨੀ ਹੋਈ ਕਿ ਪੇਟ ਖਰਾਬ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਹਾਲਤ 'ਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਖੇਡਣ ਲਈ ਲੈ ਗਏ।