ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਮੁੱਕ ਗਿਆ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਖੋ ਬੈਠੀਆਂ, ਅਤੇ ਦਿਲ ਤੀਰ ਨਾਲ ਛਿੰਨ ਗਿਆ, ਤਦ ਪ੍ਰਿੰਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪਰ ਕੱਟ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖ ਲਏ। ਉਹ ਵੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਮਰ ਗਿਆ, ਹੇ ਪੰਛੀ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹਾਪਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ਿਆਲ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕਾਂਚੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਬਣੀ। ਉਹ ਚੌਂਸਠ ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੋਕਿਲ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੀ ਸੀ। ਇਉਂ ਕਾਂਚੀ ਦੇ ਕਲਿੰਗ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਇਆ। ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਇੱਕ ਅਟੁੱਟ ਬੰਧਨ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨਾਲ ਸਭ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਇਆ। ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਇਲਾਹੀ ਗਹਿਣੇ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਮੱਝਾਂ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਔਰਤਾਂ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲਿਆਇਆ, ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਇਆ। ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਅਟੁੱਟ ਰਹੀ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਹਣੀ ਅਤੇ ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਨੰਦਨ ਵਾਂਗ ਸੁਖਮਈ ਸੀ। ਮਹਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਕਈ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖੋ ਗਿਆ ਸਮਝਦੀ। ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਖੋਇਆ ਹੋਇਆ ਮੰਨਦੀ। ਉਹ ਦੋਨੋ ਧਰਮੀ ਜਣੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਕਲਿੰਗ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਇੰਨਾ ਰਮ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਚੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰ। ਮਹਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਦੋਸਤੀ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਹਿਰਦਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਅੱਗੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜ਼ਰੂਰ ਦੱਸ।" ਉਸ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸੀ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹੇ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ! ਮੈਂ ਸੱਚ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਦਾ ਮੂਲ, ਹੇ ਰਾਣੀ, ਤਪੱਸਿਆ ਹੈ; ਰਾਜ ਸਦਾ ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ; ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਜਾਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਜਤਿਲਕ ਕਰਾਂਗਾ।" "ਜੋ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਹੈ।" ਰਾਜ ਨੂੰ ਕਾਂਟਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪੰਜਵੀਂ ਅਵਸਥਾ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਧਰਮ ਮਨੂ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਇਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ—ਜੇਕਰ ਵ੍ਰਤ ਅਨਿਆਇਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਛੁਪਾਉਣ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।" "ਤੂੰ ਮਾਸ, ਪੱਕਿਆ ਭੋਜਨ, ਅਤੇ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈਂ।" "ਤੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਜਾਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ! ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਕੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?" ਉਸ ਰਾਜਨ ਨੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਬੋਲ ਕਹੇ। ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਜਲ ਚੱਖਿਆ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹੇ। ਫਿਰ, ਪਿਤਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ—ਜਿਵੇਂ ਸਮਾਂ ਲੰਘਿਆ, ਦੋਵਾਂ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ। "ਆਓ, ਆਓ, ਪ੍ਰਭੂ! ਚਲੋ, ਅਸੀਂ ਚਲਦੇ ਹਾਂ; ਆਉਣ ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਵੇਖੋ।