ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਪਰ ਉਸ ਥਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਕੋਈ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਉਥੇ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਸ਼ੁਭ ਜੀਵ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚੋਟ ਲੱਗੀ ਸੀ, ਕੰਪ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ। ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ‘ਤੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਗ੍ਰਿਧਰਵਟਾ ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ‘ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਜੀਵ ਨੇ ਗਿਧ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਦਿਲ ਤੀਰ ਨਾਲ ਛਿੱਜ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪੰਖ ਕੱਟ ਕੇ ਲੈ ਲਏ। ਉਹ ਵੀ, ਇੱਛਾ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਮਰ ਗਿਆ, ਹੇ ਪੰਛੀ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਧਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਿਆਲ ਕਾਂਚੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਬਣੀ। ਉਹ ਚੁਸਠ ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੋਕਿਲ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੀ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਾਂਚੀ ਦੇ ਕਲੀੰਗ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਇਆ। ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਇੱਕ ਬੰਧਨ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਲੀੰਗ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨਾਲ ਸਹੀ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਇਆ। ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣੇ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਭੈਂਸਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ — ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲਿਆ, ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਰੋਹਣੀ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਅਟੁੱਟ ਰਹੀ। ਜੰਗਲ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਕੁਝ ਨੰਦਨਵਨ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਮਹਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਕਈ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਿਛੋੜੀ ਹੋਈ ਸਮਝਦੀ। ਪਿਆਰ ਵਿਚ, ਧਰਤੀ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਵਿਛੋੜੀ ਹੋਈ ਜਾਨਿਆ। ਕੋਈ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਨੋਂ ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ। ਕਲੀੰਗ ਦਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਅਤੇ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ। ਉਹ ਉਥੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਚੀ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹੇ। ਮਹਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਦੋਸਤੀ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਦਿਲ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਪਿਆਰ ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲਿਆ। "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ; ਮੈਂ ਸਚ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਇਸ ਦਾ ਮੂਲ, ਹੇ ਰਾਣੀ, ਤਪस्या ਹੈ; ਰਾਜ ਸੱਚ ‘ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ; ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?" "ਅਤੇ ਜਾਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਤੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰਾਜ-ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਾਂਗਾ।" "ਜੋ ਸੌਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਇਹ ਵਰਤ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਹੈ।" "ਰਾਜ ਨੂੰ ਕਾਂਟਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵਸਥਾ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।" "ਇਹ ਧਰਮ ਮਨੂ ਨੇ ਹੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।" "ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ..." ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਾਂਚੀ ਤੇ ਕਲੀੰਗ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਿ, ਧਰਮ ਤੇ ਸੱਚ ਦੀ ਪਾਵਨਤਾ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਮਿਲੀ।