ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਕਰੁਪਾ ਨਾਲ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ, “ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਖੁਲੇ ਆਸਮਾਨ ਹੇਠ ਇਕੋ ਚਾਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਕੁਸ਼ਾ ਦੀ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਜਾਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। 'ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਨਿਤੰਭ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਉਤਮ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਉਹ ਇਕ ਦਿਨ ਲਈ ਸਿਰਫ ਜੌ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦਾ ਮੂਤਰ ਖਾ ਕੇ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਸਿੱਧਾ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। 'ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮੂਰਖ, ਬੁਰੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲਗਾ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਜਿੰਨੇ ਵਾਲ ਹਨ—ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਸਵੈਮ, ਸੂਅਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉੱਤੇ ਜਿੰਨੇ ਵਾਲ ਹਨ—ਉਨਾ ਹੀ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।' ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਧਰਤੀ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਪਾਪ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।' ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਧਰਤੀ, ਹੋਰ ਸੁਣ। ਜਦ ਉਹ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਅਜਿਹੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।' 'ਫਿਰ ਉਹ ਵੱਡੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਧਨ, ਗੁਣ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਚੰਗਾ ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।' 'ਉਹ ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੱਕ ਸਿਰਫ ਦੁੱਧ ਉੱਤੇ ਰਹੇ, ਫਿਰ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਉਤਮ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਜੋ ਖ਼ਾਮੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ। ਫਿਰ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।' 'ਪਰ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਦীক্ষਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਪ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਹ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੂਅਰ ਵਾਂਗ ਸੜਦਾ ਹੈ।' 'ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।' ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਫਿਰ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕੁਸੰਭ ਦੀ ਟਹਿਣੀ ਨੂੰ ਝਾੜੂ ਵਜੋਂ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ ਕੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?' ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਬੜੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਕਰੇ।' 'ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਗੰਦਲੀ, ਨਾ ਧੋਈ ਹੋਈ ਚਾਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਹੇ ਮਾਧਵੀ, ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮੈਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੇ ਧਰਤੀ, ਉਹ ਇੱਕ ਜਨਮ ਲਈ ਅੰਗ-ਹੀਣ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।' 'ਉਸ ਲਈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਨਿਤੰਭ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਉਹ ਅੱਠ ਭੋਜਨ ਤੱਕ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ-ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤ, ਸੰਯਮੀ ਤੇ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੇ। ਜਦ ਰਾਤ ਲੰਘ ਜਾਵੇ ਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਹੋ ਕੇ ਨਵਾਂ ਚੌਲ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦਾ...' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਉਪਾਏ, ਉਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਤੇ ਉਨਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਾ ਬੜੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਵਿਅਖਿਆ ਕੀਤੀ।