ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ।" ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਪਵਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਕੀ ਹੈ?" ਇਸ ਉੱਤੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਖੋਪੜੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਈ। ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੀ, ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ—ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਧੀਆ ਕਥਾ ਸਚਮੁਚ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।" "ਅੱਜ ਵੀ, ਹੇ ਪਾਪ-ਰਹਿਤ, ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇਸ ਗੁਪਤ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਬੱਚਿਆਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਯੋਗੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਨ ਦੀ ਸਰਵਭੌਮਤਾ ਗਵਾ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਸ਼ਕਤੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ।" "ਉਥੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਸ਼ਿਵ ਸਭ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਖੜੇ ਹੋਏ।" ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰ ਕੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਮੁੜ ਆਵੇਗਾ। ਰੁਦ੍ਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਸ਼ਕਤੀ ਗਵਾ ਚੁਕੀ ਹੈ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਸ ਦੀ ਸੂਝ-ਬੂਝ, ਗਿਆਨ, ਅਤੇ ਯੋਗ-ਸ਼ਕਤੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਅਸਹਾਇ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਖੜੇ ਹੋ, ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਡੁਬੇ ਹੋਏ? ਤੁਸੀਂ ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੀ ਵਿੱਛੋੜੀ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਰੰਭ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਅੰਤਮ ਆਸ਼੍ਰਯ ਹੋ। ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਦੇ?" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸੋ। ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਿਅ ਦੀ خاطر, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।" ਰੁਦ੍ਰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪਾਪ ਨਾਲ ਸੜ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਬੋਲਿਆ। "ਇਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ। ਮੈਂ ਮਿਲਾਪ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਾਧਵ। ਪਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਿਰਫ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਨਹੀਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰਾ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਕਿਹਾ। "ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੁ, ਮੈਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ।" ਉਥੇ, ਬੱਚੇ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਸਭ ਦਸੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਖੇਰ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਗ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਗਵਾ ਗਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਰਵਭੌਮਤਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ, ਹੇ ਮਾਧਵ। "ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੁ, ਮੈਨੂੰ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਬਚਨ ਕਿਹਾ। ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਗਯਸ਼ਾਲੀ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੁ, ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਜਾਵਾਂਗੇ?" "ਉਸ ਪਾਪ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਬਚਨ ਕਿਹਾ।" ਉਥੇ, ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ। ਉਥੇ, ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚੈ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਿਵ੍ਯ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਮਾਰੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੇਹ ਅਤੇ ਉਹ ਭੋਜਨ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਹਨ—ਪਰ ਜਦ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਵਰ੍ਹੇ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋਵੋਗੇ।" "ਉਥੇ, ਗੌਤਮ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੱਚੀ ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਜਾਣ ਪਾਵੋਗੇ। ਨਿਰੰਤਰ, ਪਾਪ ਨਾਲ ਭਰੀ ਖੋਪੜੀ ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਰਹੇਗੀ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਿਆ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਭੂਮੀ ਕਦੇ ਵੀ ਪ੍ਰਿਅ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ। ਹੇ ਭਾਗਯਸ਼ਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਭੂਮੀ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।