ਸੁਣੋ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਗੱਲ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ। ਚਾਂਡਾਲ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਭਗਵਤ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਚਾਂਡਾਲਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਠਿਨਾਈ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸਨੂੰ ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਹੇਠਾਂ ਹੀ ਵਿਛੌਣੇ ਤੇ ਸੌਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਿਆਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੁਭਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ ਅਤੇ ਅਪਰਾਧ ਦਾ ਅਸਲ ਫਲ ਸੁਣੋ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਗਿੱਧ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਉਹ ਪਿਸ਼ਾਚ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਨਾਰਾਇਣ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਬੋਲਿਆ, “ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ। ਪਰ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀਆਂ ਕੀ ਹਨ?” ਇਸ ਉੱਤੇ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਉਰਜਾਵਾਨ ਖੋਪੜੀ ਚੁੱਕ ਲਈ। “ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਘਾਟ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਅੱਜ ਤੱਕ ਵੀ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਵੀ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਜਦੋਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੋਗੀ ਆਪਣੀ ਮਨ ਦੀ ਸਰਵਰਤਾ ਅਤੇ ਤੰਤ੍ਰ-ਸ਼ਕਤੀ ਗਵਾ ਬੈਠਾ। ਉਥੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਸ਼ਿਵ ਸਾਰੇ ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਖੜੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਮੁੜ ਪਰਤ ਆਉਣਗੇ। ਰੁਦ੍ਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੈ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੀ ਸੂਝ ਵੀ ਗਵਾ ਬੈਠਾ, ਗਿਆਨ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਜੋਗ-ਸ਼ਕਤੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ, ਹੁਣ ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਅਸਹਾਇ ਹੈ। ਮੈਂ ਪੁਛਿਆ, “ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਖੜੇ ਹੋ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ? ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਵਿਸ਼ਾਖ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਆਦਿ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਆਖਰੀ ਆਸਰਾ ਹੋ। ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਦੇ?” “ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸੋ। ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਲਈ ਹੀ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।” ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਸੜੇ ਹੋਏ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹੇ। ਉਹ ਇੱਕੋ ਇਕ ਨਾਰਾਇਣ, ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ। “ਹੁਣ ਮੈਂ ਏਕਤਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਾਧਵ। ਪਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਿਰਫ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਪਤਾ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਬਚਨ ਮੈਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਹਰਾ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ—“ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮੈਂ ਉਹ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਥੇ, ਬੱਚੇ ਤੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਦੱਸ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਪਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੋਗ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਨਾਸ ਹੋ ਗਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਰਵਰਤਾ ਵੀ ਮੁੱਕ ਗਈ, ਹੇ ਮਾਧਵ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮੈਨੂੰ ਪਾਪ ਨਾਸਕ, ਪਵਿੱਤਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤਰੀਕਾ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸੋ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਉਹ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੇਰੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਪੁੱਛਿਆ—“ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸਭ ਲਈ ਸਮਾਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?