ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ, ਸੁਣੋ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਮਾਰਗ ਤੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਗੰਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਭੋਗ ਲਗਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਭੁੱਲ ਤੇ ਕਸੂਰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਧਰਤੀ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਕ ਜਨਮ ਲਈ ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਇਕ ਜਨਮ ਲਈ ਸਿਆਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਕ ਜਨਮ ਲਈ ਘੋੜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯੋਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਦੋਂ ਉਹ ਨਿਪੁੰਨ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਹਿੱਸਿਆਂ ਕਰਕੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਸੁਣੋ ਕਿ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਗੰਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਣ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਪੱਤਿਆਂ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਦੁੱਧ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਵਿਅਕਤੀ ਕੁੱਤੇ ਦੁਆਰਾ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੀ ਚੀਜ਼ ਭੇਟ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਕੁੱਤਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸਿਆਰ। ਫਿਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਜੜ੍ਹਾਂ ਖਾਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਫਲ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਦਹੀਂ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਚਾਵਲ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਕਵੀਹ ਦਿਨ ਤੱਕ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਸੂਰ ਦੀ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੱਸ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸੂਰ ਬਣ ਕੇ ਭਟਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਚੂਹਾ ਬਣ ਕੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਕਿਰਲੀ ਬਣ ਕੇ ਕਈ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹਨਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੋ ਸੂਰ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰੀਕੇਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੂਰਨ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਉੱਚਤਮ ਰਾਜ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਯੋਨੀ ਵਾਲੇ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੱਕ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਵੇ। ਕੋਈ ਜੇ ਸੱਤ ਦਿਨ ਤਿਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਧੀਰਜ, ਸਯਾਮ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚੇਤਨਾ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਜਾਲਪਾਦਾ ਖਾ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੱਸ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਮਗਰਮੱਛ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸੂਰ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਫਲ ਖਾਣਾ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤਿਲ ਖਾਣਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨ ਤੱਕ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਮਾਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਉਂ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਕ ਸੌ ਪੈਂਤੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ 'ਜਾਲਪਾਦਾ ਖਾਣ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ' ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਸੂਤਰ ਸੁਣੋ: ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਦੀਵਾ ਛੂਹ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ...