ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਵਸੁੰਧਰਾ, ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋਈਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਵਲ ਮੁੜੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਕੋਂਚ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ, ਕਮਲ ਨੈਨਾ ਭਗਵਾਨ ਜਨਾਰਦਨ, ਵਰਾਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਗੰਭੀਰ ਬਾਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਉਚਾਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਵਸੁੰਧਰਾ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ, “ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਭਗਤ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਨ, ਉਹ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗਲਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਮੈਂ ਆਪ ਕਰਾਂਗਾ। ਹੇ ਵਸੁੰਧਰਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਜਿਹੜੇ ਮੂਰਖ ਭਗਤ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਉਲਟ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ ਦੁੱਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪੰਜ ਸਾਲ ਲਈ ਗੂੰਗਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਲਈ ਬਲਦ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਲਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਭੈਂਸ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਫੁੱਲ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਭਗਤ, ਜਿਹੜੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਸਲ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ‘ਵੀਰਾਸਨ’ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤਕ ਕੇਵਲ ਜੌਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤਕ ਹਵਾ ਤੇ ਜੀਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ‘ਪੂਜਾ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੇ ਸੰਬੰਧਤ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ’ ਨਾਮਕ ਚੌਂਤੀਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਅੱਗੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਜਾਲ ਜਾਂ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਹਾਵਾਰੀ ਸਮੇਂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪੱਕਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਦਸ ਜਾਂ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਉਸ ਸਥਾਨ ਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਦੇਹ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਦਸ ਜਾਂ ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੱਕ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਭੋਜਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੀ ਅਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਵੀ ਦੱਸੀ ਗਈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਬਿਨਾਂ ਦੀਵੇ ਦੇ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਤਨ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਇੱਕ ਜਨਮ ਲਈ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪਛਤਾਵਾ ਕਰੇ, ਧਿਆਨ ਪੂਰਨ ਚਿੱਤ ਨਾਲ, ਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾਏ, ਵੀਹ ਦਿਨ ਤੱਕ, ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਤੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋਏ ਬੈਠਾ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਕਰਮ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੰਜ ਸਾਲ ਲਈ ਨੀਵਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਦਸ ਸਾਲ ਲਈ ਕੱਛੂਆ, ਨੌ ਸਾਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੰਜ ਸਾਲ ਲਈ ਕਬੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੀ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹਾਂ, ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਾਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਤਿੰਨ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਵਰਾਹ ਨੇ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸੰਬੰਧਤ ਕਰਤਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ, ਤਰੀਕਿਆਂ ਅਤੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਇਆ।