ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਧਰਣੀ ਨੇ ਬਿਨੈ ਕੀਤੀ, “ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਦਾ ਵਿਧੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।” ਇਸ ਉੱਤੇ ਸ੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਜੋ ਮੇਰੇ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਉੱਤਰ-ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਪਾਪ ਕਰ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਨਮ-ਜਨਮਾਂਤਾਂ ਵਿਚ ਕੀੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਪਰ, ਜੇ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਮੁੜ ਪੂਰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਜਾਂ ਮੇਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਚਲ ਰਹੀਆਂ ਤੇ ਅਚਲ ਚੀਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰੇ। ਮੈਂ ਸਦਾ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ, ਸ਼ੁਭ, ਪ੍ਰਭੂ-ਭਗਤ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਤਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖੇ। ਕਈ ਵਾਰ, ਜੇ ਕੋਈ ਭਗਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਪਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਡੱਡੂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਰਾਖਸ਼ਸ। ਉਹ ਪੰਜ, ਸੱਤ ਜਾਂ ਨੌ ਵਾਰੀ ਅੰਨ੍ਹਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲਸਣ ਅਤੇ ਰਾਖ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਭਟਕਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਹਾ! ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਚਮੁਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਵਿਹਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਠਿਕਾਣਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਇਹ ਗੂੜ੍ਹੀ ਤੇ ਔਖੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਡਰ ਗਿਆ ਹਾਂ ਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਦੀ ਖਾਤਿਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਥੋੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਭੈ, ਲੋਭ ਅਤੇ ਮੋਹ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ— ਉਸ ਵੇਲੇ, ਕਮਲ-ਨੈਣ ਵਾਲਾ ਵਰਾਹ ਜੀ ਧਰਣੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਰਾਹ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਬੜੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ।” “ਪਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਜਾਣਦੀ ਹੋ, ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਣੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਕਰਮ, ਯਜਨ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ, ਤੇ ਆਤਮ-ਗਿਆਨ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ। ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖ ਕੇ ਵ੍ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਠ ਦਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਇਉਂ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਵੱਡੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਵਸੁੰਧਰਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਸੀ, ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। “ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਧਰਮ ਦੱਸੋ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਮੁਖੋਂ ਨਿਕਲੇ ਹਨ।” ਫਿਰ, ਕਮਲ-ਨੈਣ, ਸੰਖ, ਚਕਰ, ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ, ਭਗਵਾਨ ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਵਰਾਹ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਬਰਸਾਤੀ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲਿਆ। ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਜੋ ਗੁਣ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ-ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੋਸ਼ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਪਰ, ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਅਣਉਚਿਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨਤਾ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਸੁਣੋ, ਹੇ ਵਸੁੰਧਰਾ। ਮੂਰਖ ਭਗਤ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਉਲਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।