ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ‘ਤੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹਰ ਪੈਰ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਛੂਹ ਕੇ ‘ਪੰਚਾ ਪੰਚਾ’ ਅਖ਼ ਕੇ ਇਹ ਕ੍ਰਿਆ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਪੀਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਦਿਆਂ, ਮਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਸਿਮਰਣ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਕਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ, ਸਿਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਅਦਵੈਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਆਚਾਰ ਦਾ ਪੂਰਾ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ expiation ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰੋ।" ਇਸ ਉੱਤੇ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੀੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਹੜੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਜੋ ਇਉਂ ਕਰ ਬੈਠੇ, ਫਿਰ ਮੁੜ ਸਿੱਧ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ?" ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਜਾਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਦ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।" "ਉਹ ਮੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣ, ਮਨ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਅਤੇ ਅਚਲ ਪਦਾਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰਣ। ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ, ਸ਼ੁਭ, ਪ੍ਰਭੂ-ਭਗਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਨੇਕ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।" "ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਭਗਤ, ਜੋ ਕ੍ਰੋਧੀ ਪਰ ਸ਼ੁੱਧ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਾਲ ਲਈ ਮੇਂਡਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਦਸ ਸਾਲ ਲਈ ਦੈਤ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੰਜ, ਸੱਤ ਜਾਂ ਨੌ ਵਾਰੀ ਅੰਨ੍ਹਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲਸਣ ਅਤੇ ਰਾਖ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਅਹਾ! ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਚਾਰਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ਼ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਕਿਤੇ ਵੀ ਟਿਕਦਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਗੂੜ੍ਹੀ ਤੇ ਔਖੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਡਰ ਗਿਆ ਹਾਂ ਅਤੇ ਵਿਛੋੜਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" "ਜੋ ਲੋਕ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ, ਡਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਲਾਲਚ ਤੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹਨ—" ਇਸ ਸਮੇਂ, ਕਮਲ-ਨੈਣ ਵਰਾਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਪੁਤ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਵਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਧੰਨ-ਧੰਨ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ। ਪਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਜਾਣਦੀ ਹੋ—" ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਕਰਮ, ਯਜ, ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਗਿਆਨ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ।" ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਦੇ ਰਚੈਤਾ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਉਹ ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਨਾਲ ਉਹ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭਗਵਤ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਅੱਠ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।