ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਕ ਵਾਰ, ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ।" ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੋ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਵੇ—ਚੰਦਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ—ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।" ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਢਿੱਡੀ ਹੋ ਕੇ, ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਗੁਪਤ ਵਿਧੀ ਦੱਸੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਭਗਤ ਹੋ ਕੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਸਕਦੀ ਹਾਂ। ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।" ਸ੍ਰੀ ਵਰਾ੍ਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਉੱਚਾ ਤੇ ਗੁੱਝਤ ਰਾਜ਼ ਸੱਚੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਵੇ। ਫਿਰ ਹੱਥ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਵੇ। ਹਰ ਪੈਰ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਛੂਹ ਕੇ 'ਪੰਚਾ ਪੰਚਾ' ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ। ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਧੋ ਜਾਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹੇ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਅਦਵੈਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਵੱਸਦਾ, ਉਥੇ ਛੂਹੇ। ਇਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਨਿਯਮਤ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ।" ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਪਾਪ-ਸ਼ੁਧੀ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵੀ ਦੱਸੋ।" ਸ੍ਰੀ ਵਰਾ੍ਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਮੇਰੀ ਰੀਤ ਤੋਂ ਵੰਞ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀੜਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਮਹਾਨ, ਜੋ ਐਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਕਿਵੇਂ ਸਫਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਵਰਾ੍ਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਅਤੇ ਜੋ ਮੇਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਚਿੱਤ ਨੂੰ ਚਲ ਅਤੇ ਅਚਲ ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰੇ। ਮੈਂ ਸਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ, ਸ਼ੁਭ, ਪ੍ਰਭੂ-ਭਗਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ।" "ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ-ਰਹਿਤ, ਨੇਕ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਪਰ ਪਵਿੱਤਰ ਭਗਤ, ਸ਼ੁਧ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਮੇਡਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਰਾਖਸ਼ਸ। ਪੰਜ, ਸੱਤ ਜਾਂ ਨੌ ਵਾਰੀ ਅੰਨ੍ਹਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲਸਣ ਤੇ ਰਾਖ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਰਾਜ਼ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਵਾਕਈ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੋਦਾ। ਇਹ ਗੁੱਝਤ ਤੇ ਔਖਾ ਰਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਡਰ ਗਈ ਹਾਂ ਤੇ ਖਿੰਝ ਰਹੀ ਹਾਂ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੋ ਥੋੜ੍ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ, ਲਾਲਚ ਤੇ ਭ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਭਰੇ ਹਨ—ਉਹ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਮਲ-ਨੈਣ ਵਾਲਾ ਵਰਾ੍ਹ, ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।