ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਪੂਜਾ ਸਮੇਂ ਗਲਤੀ ਕਰੇ ਜਾਂ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਕਿਹੜੀ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਹੇਠਾਂ ਸੋਣਾ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਦਯਾਲੁ ਧਰਤੀ, ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਪੂਜਾ ਵੇਲੇ ਮਲ-ਮੂਤ੍ਰ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਪੂਜਾ ਦੌਰਾਨ ਵਿਸਰਜਨ ਅਤੇ ਮੂਤਰ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ' ਨਾਮਕ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਪੂਜਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸੰਬੰਧਤ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ, ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਭਗਤ। ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਮੂਰਖਤਾ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਹੇਠਾਂ ਲੇਟਣਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਹੈ। ਚੁੱਪੀ ਤਿਆਗਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਨੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਸੋਹਣੀ ਧਰਤੀ, ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਦੀ ਰੀਤ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਜਿਵੇਂ ਨਿਯਮਤ ਰੀਤ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਧੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ, ਬਿਨਾਂ ਨਿਯਮ ਦੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਭੀ ਮੈਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਚੰਦਨ ਜਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਿਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗੀ ਰਹੀ। ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁਧ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਗੁਪਤ ਵਿਧੀ ਦੱਸੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਗਤ ਹੋ ਕੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।” ਤਦ ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਇਹ ਪਰਮ ਗੁਪਤ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜ਼ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਸਮੇਤ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਵੇ, ਫਿਰ ਹੱਥ ਵੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਵੇ। ਫਿਰ, ਹਰ ਪੈਰ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਛੂਹ ਕੇ ‘ਪੰਚ ਪੰਚ’ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ। ਤਦ ਤਿੰਨ ਘੁੱਟ ਪਾਣੀ ਪੀਵੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਧੋ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹੇ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਦਵੈਤ-ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੂਹੇ। ਇਹ ਵਿਧੀ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਲਈ ਅਪਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।” ਫਿਰ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਅਤੇ ਸ਼ੁਧੀ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵੀ ਸਮਝਾਓ।” ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਜੋ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੋ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਅਪਰਾਧ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੀੜੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਪਰ, ਹੇ ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਕਰਮ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਮਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚਤ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।” “ਉਹ ਮੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਚਲ ਅਤੇ ਅਚਲ ਉੱਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰੇ। ਮੈਂ ਸਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਵੈ-ਸੰਯਮੀ, ਸ਼ੁਭ, ਪ੍ਰਭੂ ਭਗਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ; ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਰਹਿਤ, ਨੇਕ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਹੋਵੇ।