ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਮ੍ਰਿਤਕ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਦੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ' ਨਾਮਕ ਸੌ ਬਤੀਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਅੱਗੇ, ਪੂਜਾ, ਕਰਮ, ਪਿਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਮਲ ਦੇ ਸਮੇਂ ਛੂਹਣ ਦੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਧਰਤੀ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਹਵਾ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੱਖੀ ਨੂੰ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਤੇ ਚੂਹੇ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਸਮੇਂ ਬੜੀ ਪੀੜਾ ਅਤੇ ਭੁੱਲ-ਭੁੱਲਾਵਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਵਸੁੰਧਰਾ ਨੇ ਹ੍ਰੀਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਉਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਤੁਹਾਡਾ ਕਰਮਯੋਗੀ ਭਗਤ ਅਤੁੱਲ ਪਾਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵ, ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਨਿਸਕਲੰਕ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਵਿਧੀ ਸਮਝਾਵਾਂਗੀ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਇਹ ਦੋਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਵੱਡੇ ਕਰਮ-ਦੋਸ਼ ਬਾਰੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਹੁਣ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ। ਜੋ ਇਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਸਾਲ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਹ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਾਣੀ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲੈਂਬਣਾ, ਜਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਹੇਠਾਂ ਲੈਂਬਣਾ—ਇਹ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ, ਹੇ ਸੁਭਾਵਤੀ, ਮਲ-ਮੂਤ੍ਰ ਤਿਆਗਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।" ਇਥੇ 'ਪੂਜਾ ਸਮੇਂ ਮਲ-ਮੂਤ੍ਰ ਤਿਆਗਣ ਦੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ' ਨਾਮਕ ਅਧਿਆਇ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਪੂਜਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਦੌਰਾਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭੁੱਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਭਗਤ। ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੂਰਖ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ। ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨ ਤੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਹੇਠਾਂ ਲੈਂਬ ਕੇ ਇਹ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੁੱਪੀ ਤਿਆਗਣ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਹੈ; ਜੋ ਨੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਧੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਧੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਚੜ੍ਹਾਵੇ, ਚਾਹੇ ਚੰਦਨ ਜਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਫਿਰ, ਜਦ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਧਰਤੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਤੇ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਗੁਪਤ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੱਸੋ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਗਤੀ ਕਰਦਿਆਂ, ਕਿਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ? ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।" ਤਦ ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਇਹ ਉੱਚਤ ਅਤੇ ਗੁੜ ਭੇਦ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੈਰ ਧੋਵੇ, ਫਿਰ ਤੁਰੰਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਹੱਥ ਧੋਵੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਪੈਰ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ 'ਪੰਚ ਪੰਚ' ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਧੋ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਸਿਮਰਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਵੋ। ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹੋ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਜੋ ਅਦਵੈਤ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਬੈਠਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹੈ ਉਹ ਵਿਧੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕਰਮ-ਕ੍ਰਮਾਵਲੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਗਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।