ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਭਗਵਾਨ ਵਰਾ੍ਹਾ ਜੀ ਨੇ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਉਪਾਏ ਬਾਰੇ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਝਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਦਿਨ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਹਵਾ ਉੱਤੇ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਉਹ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਫਸਦਾ। ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੁਆਰਾ, ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਵਤ ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਘਾਟ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਸ਼ਿਆਲ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ—'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਾਪ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?' ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੱਸੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਸਕੇ।' ਭਗਵਾਨ ਵਰਾ੍ਹਾ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ ਉਪਾਏ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੰਚਗਵ੍ਯ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹਰੇਕ ਭਗਵਤ ਭਗਤ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।' ਪਰ ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਵਾਸਨਾ, ਮੋਹ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅੰਨਾ, ਗਰੀਬ ਅਤੇ ਗਿਆਨਹੀਨ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਵੀ ਹਨ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਧਾਰ ਦਾ ਰਾਹ ਖੁਲਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਵਰਾ੍ਹਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤਕ ਤਪ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਆਸਮਾਨ ਹੇਠਾਂ ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਕੋਈ ਮੁਰਦੇ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਚੰਡਾਲ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਮੱਖੀ, ਗਿਆਰਾਂ ਸਾਲ ਟਿਟਿਹਰੀ, ਸੌ ਸਾਲ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਬੱਤੀ ਸਾਲ ਗਧਾ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਹਿਲ ਗਈ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਜੇ ਕੋਈ ਆਚਰਨ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?' ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, 'ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨ ਤਕ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਪੰਚਗਵ੍ਯ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੁਰਦੇ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਮੁਰਦੇ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ' ਨਾਮਕ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਵਰਾ੍ਹਾ ਜੀ ਨੇ ਅੱਗੇ ਦੱਸਿਆ—ਜੇ ਕੋਈ ਪੂਜਾ, ਸੰਸਕਾਰ, ਪੇਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਮਲ ਦੇ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਹਵਾ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੰਜ ਸਾਲ ਮੱਖੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਚੂਹਾ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਸਮੇਂ ਵੱਡੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਅਤੇ ਉਲਝਣ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਹ੍ਰੀਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਤੁਹਾਡਾ ਕਰਮ-ਭਗਤ ਅਤੁੱਲ ਪਾਪ ਦਾ ਭਾਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵ, ਉਸਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁੱਧੀ ਦਾ ਉਪਾਏ ਦੱਸੋ। ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਵਰਣ ਕਰਾਂਗਾ।' 'ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਇਹ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਿਯਮਤ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।' ਇਹ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਡੇ ਕਰਮ-ਪਾਪ ਬਾਰੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।