ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਆਇ, "ਦੰਦ-ਕਾਠੀ ਚਬਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ," ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਮ੍ਰਿਤਕ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸੰਭੋਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਿਨਾਂ ਨ੍ਹਾਏ ਮ੍ਰਿਤਕ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਿਆ, ਧਰਤੀ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕਠੋਰ ਵਰਤ ਮਨਾਇਆ। ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਇੰਝ ਰਸ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਿਵੇਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ। ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਉੱਤਮ ਤੇ ਗੁਪਤ ਉਪਦੇਸ਼ ਹੈ।" "ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਅਤੀ-ਕ੍ਰਿਤ ਅਪਰਾਧ ਦੀ ਨਿਰਧਾਰਨਾ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਦੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸ ਅਪਰਾਧ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਪਰਾਧ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਹੇ ਸੁਜਨ, ਜੋ ਗ੍ਰਹਸਥ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਜੇ ਉਹ ਇਕ ਦਿਨ ਹਵਾ 'ਤੇ ਜੀਵਨ-ਯਾਪਨ ਕਰ ਲੈਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਕਰਮ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਨਾਲ ਦਾਗੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਹੇ ਉਜਵਲ, ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਮੇਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਸਿਆਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮ੍ਰਿਤਕਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।" ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹੇ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਨ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਾਪ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੱਸੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੇ। ਸੁਣੋ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ।" "ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਉੱਤਮ, ਪਾਪ-ਨਾਸਕ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਪੰਜਗਵ੍ਯ ਪੀਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਹਰ ਭਗਤ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਅਪਰਾਧ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।" "ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੇ ਮੋਹ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਵਾਸਨਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅੰਨ੍ਹੇ, ਗਰੀਬ, ਤੇ ਗਿਆਨ-ਹੀਣ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਇਹ ਅਪਰਾਧ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਹੈ।" "ਅਪਰਾਧ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ।" ਤਦ ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤਕ ਤਪ ਕਰ ਕੇ, ਖੁੱਲੀ ਛਤ ਹੇਠਾਂ ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਰਹੋ।" "ਸੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਭਗਤ ਬਣ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹੋ। ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਭਾਵੇਂ ਆਚਰਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢੇ ਹੋ।" "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੇ ਕੋਈ ਮ੍ਰਿਤਕ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਮੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਚੰਡਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਮੱਖੀ, ਗਿਆਰਾਂ ਸਾਲ ਟਿਟੀ, ਸੌ ਸਾਲ ਹਾਥੀ, ਤੇ ਬਤੀਹ ਸਾਲ ਗਧਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਹਰੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਅਕੁਲ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: "ਇਹ ਬੋਲ, ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਚੀਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਚਰਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।" ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਲਈ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨ ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਖਾਓ।" "ਫਿਰ, ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਪੰਜਗਵ੍ਯ ਪੀਓ।" "ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਤਕ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਵੀ।