ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਪਹਿਲਾਂ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਗੁਡਾਕੇਸ਼ਾ ਹੋਇਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਗਹਿਰੀ ਤਪस्या ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੇ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸ਼ੁਭ ਵਚਨ ਸੁਣੇ। ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਗੁਡਾਕੇਸ਼ਾ, ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੱਸੋ—ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੂੰ ਮਨ, ਕਰਮ ਜਾਂ ਵਚਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸ। ਮੇਰੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੁਡਾਕੇਸ਼ਾ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ: "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਆਪਣੀ ਚਕ੍ਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰੋ।" "ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਚਕ੍ਰ ਨਾਲ ਵਧੋਗੇ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਮਾਸ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਕੀ?" ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪਾਤਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਇੱਛਾ ਸੀ ਕਿ ਜਦ ਤਕ ਉਸ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਚਤ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ, ਤੇਜ਼ ਤਪस्या ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਤਾਮੇ (ਤਾਂਬੇ) ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਹੋਗੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਤਾਮੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ, ਭਰਪੂਰ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਮਾ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪਕਸ਼ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇਂਗਾ; ਇਹ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਚਕ੍ਰ ਨਾਲ ਵਧੇ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਿਹਾ। ਜਦ ਸ਼ੁਕਲ ਪਕਸ਼ ਆਇਆ, ਉਹ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਚਕ੍ਰ ਨੂੰ ਛੱਡੋ, ਛੱਡੋ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਚਕ੍ਰ ਨਾਲ ਛਿਦਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣ ਗਿਆ। ਜਿੰਨਾ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਟਿਨ, ਸੀਸਾ, ਜ਼ਿੰਕ, ਕਾਂਸੀ ਅਤੇ ਲੋਹਾ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹਨ; ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤਾਮੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਭਗਵਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦীক্ষਿਤ ਭਗਵਤ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਰਘਯ ਆਦਿ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ; ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਕੀ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਦীক্ষਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਂਝ-ਪ੍ਰਾਤ: ਪੂਜਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਿਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਭਗਤ, ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਇਹ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮਾਧਵੀ, ਸਾਂਝ-ਪ੍ਰਾਤ: ਪੂਜਾ ਲਈ ਸਰਵੋਚਤ ਮੰਤਰ, ਸਚਾਈ ਨਾਲ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਪੂਰਵ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਸਾਂਝ-ਪ੍ਰਾਤ: ਦੀ ਵੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਧਿਆਨ ਦੀ ਮੂਡ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਜਾਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਤਰ— "ਸਾਰੇ ਦੇਵ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦ੍ਰ, ਇੰਦਰ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਸੂਰਜ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਅਵਿਆਕਤ ਰੂਪ ਹੋ, ਜੋ ਸਤ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਹੈ।" ਅਸੀਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਅਵਿਆਕਤ ਰੂਪ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਇਸੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਦীক্ষਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਂਝ-ਪ੍ਰਾਤ: ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀ ਵਾਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸੌ ਉਨੀਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ 'ਚਾਰ ਵਰਗਾਂ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਅਤੇ ਤਾਮੇ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ' ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਦੀ ਗੱਲ ਆਈ। ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਦীক্ষਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ—ਧਰਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਂਭਾਗ, ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।" "ਅਹਾ, ਸੱਚਮੁੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ!" "ਇੱਕ ਸਰਵੋਚਤ ਰਾਜ਼ ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਦੋਸ਼, ਤੀਹ-ਦੋ ਵੀ, ਮੈਂ ਸੁਣ ਚੁੱਕੀ ਹਾਂ।