ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਵਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਵਸੁੰਧਰਾ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਭਗਤ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਦੇ ਪੂਰੇ ਭਾਗੀ ਹਨ। ਦੱਸੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਮ ਕਿਹੜਿਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾਵਾਂ 'ਚ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲਈ ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ, ਬੋਲ ਪਏ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਤਾਮਬਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਨੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਆਖੇ। ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਦਿ-ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਤੇ ਅਜੈ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਧਰਤੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਸਮਝਾਂਦਾ ਹਾਂ। "ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮਾਧਵੀ, ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁੱਗ ਹੋਏ। ਪਹਿਲਾਂ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨੈਨੀ, ਇਕ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਗੁਡਾਕੇਸ਼ਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਘੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਤੇ ਅਟੱਲ ਨਿਸ਼ਚੈ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਕੁਝ ਮੰਗਲਮਈ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਰੂਪ 'ਚ, ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਵਿਚ ਲੀਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਗੁਡਾਕੇਸ਼ਾ, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?' ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਮਨ, ਕਰਮ ਜਾਂ ਬਚਨ ਰਾਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੁਡਾਕੇਸ਼ਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਅੰਦਰੋਂ-ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਚਕਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰੋ।' 'ਪਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਚਕਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਮਾਸ ਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?' ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਸ ਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਇਕ ਪਾਤਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਤਾਈ। 'ਜਦ ਮੇਰੀ ਭੇਟ ਉਸ ਪਾਤਰ ਰਾਹੀਂ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਪਰਮ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ।' ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਘੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ ਸੋਚਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਤਾਮਬੇ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਰਹੇਂਗਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਭਰ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਤਾਮਬਾ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇਂਗਾ—ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਗੁਡਾਕੇਸ਼ਾ ਨੇ ਚਕਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਰਿਹਾ। ਜਦ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਆਇਆ, ਉਹ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਚਕਰ ਨੂੰ ਛੱਡੋ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।' ਤਦ ਚਕਰ ਨਾਲ ਵੱਧ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ, ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਜੋ ਟਿਨ, ਸੀਸਾ, ਜ਼ਿੰਕ, ਜਾਂ ਕਾਂਸੀ ਆਦਿ ਹਨ, ਉਹ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹਨ, ਅਤੇ ਲੋਹਾ ਵੀ ਅਸ਼ੁੱਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭੇਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ, ਭਾਗਵਤਾਂ ਵਲੋਂ ਸਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦীক্ষਿਤ ਭਾਗਵਤਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਜਲ, ਅਰਘਯ ਆਦਿ ਭੇਟ ਕਰਨ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਸੱਚ ਸੱਚ ਤੈਨੂੰ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ? ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਦਿਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਂਝ-ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦਾ ਹੈ?" ਕਿਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਭਗਤ, ਕਰਮ-ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਮਾਧਵੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਂਝ-ਪੂਜਾ ਦਾ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੰਤਰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹਿਲੀ ਤੇ ਅੰਤਲੀ ਸਾਂਝ ਦੀ ਵੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਕੁਝ ਪਲ ਧਿਆਨ-ਮੁਦਰਾ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।