ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਵਰਾਹ ਅਵਤਾਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਾਈ। ਵਰਾਹ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੁਹਾਡੇ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ, ਦীক্ষਿਤ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?" ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਅਤੇ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜਣ ਦੀ ਧੁਨੀ ਹੋਈ। ਤਦ ਸ੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ, ਪਰ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ, "ਹੇ ਮਾਧਵ! ਤੁਹਾਡਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੌਣ ਧਿਆਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਚਾਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਅਤੇ ਮਾਨਵਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹੋ?" ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਦਿ-ਪੁਰਖ, ਜੋ ਅਵਿਅਕਤ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਜੋ ਭਗਤ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ 'ਗੁਪਤ ਸਭਾ ਦੀ ਦীক্ষਾ' ਕਹਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਰਮ ਦੀ ਬੀਜ ਤੋਂ ਉਪਜਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ, ਦীক্ষਿਤ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਗੁਪਤ ਸਭਾ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਰਤਵ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਦীক্ষਾ ਮਹਾਨ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦীক্ষਾ 'ਆਸੁਰੀ' ਕਹਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਰਮ ਸਥਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਗੁਪਤ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਦীক্ষਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੌਮੁਦ, ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਭਗਤ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤੱਕ ਸਖਤ ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੀ ਵਰਤ ਰੱਖੇ। ਮੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਅੱਗ ਜਗਾਏ। ਫਿਰ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅਤੇ ਗੁਰੂ, ਦੋਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਅੱਗੇ ਵਧਣ। ਇੱਕ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: "ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪਿਤਰਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਭਗਤ ਦੇਵਤਾ, ਅਤੇ ਭਵੋਦਭਵ ਨੇ ਧਾਰਣ ਕੀਤਾ।" ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਗੁਰੂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ ਦੂਜਾ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: "ਹੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ! ਯੋਗ੍ਯ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਦੱਖਣੀ ਟਾਹਣੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।" ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਹੜੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੀਏ?" ਉਹ ਆਖਦੀ ਹੈ, "ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਭਗਤ, ਤੇਰੇ ਅਕਰਮ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਵਰਾਹ ਜੀ ਨੇ ਵਸੁੰਧਰਾ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਬਚਨ ਕਹੇ: "ਜੋ ਨ੍ਹਾਵਣ ਦੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਕਰਮਕਾਂਡੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣ, ਹੇ ਵਸੁੰਧਰਾ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ।" ਉਹ ਜਲਦੀ ਕੋਲੀਆਂ ਅਤੇ ਕੰਘਾ ਤਿਆਰ ਕਰੇ। ਕੰਘਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੇ: "ਇਹ ਕੰਘਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ; ਸਿਰ ਦਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਕਰ। ਹੇ ਮਹਾਨ! ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ! ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।" ਫਿਰ, ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਵੇ। ਮੰਤ੍ਰ: "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ! ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਇਹ ਨ੍ਹਾਵਣ ਦਾ ਕਰਮ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਇਹ ਜਲ ਦੀ ਅੰਜਲੀ ਮੈਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਨ੍ਹਾ, ਨ੍ਹਾ।" 'ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਉਚਾਰ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜੋ ਦীক্ষਾ ਹੈ, ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਨਾ ਤਾਂ ਅਯੋਗ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ, ਨਾ ਹੀ ਨਿੰਦਕ ਜਾਂ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਰਾਹ ਜੀ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਸਭਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿੱਖਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਬਾਰੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।