ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ! ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਸਾਰੀ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਾਲੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ ਕਿ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ ਹੁਣ ਹਥਿਆਰ ਨਹੀਂ ਛੂਹਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਰ ਇਕ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤੇ ਗਿਆ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਭੂਮੀ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ! ਇਹ ਕਸ਼ਤਰੀਏ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ। ਵੈਸ਼ਿਆ ਆਪਣੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਛੱਡ ਕੇ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਉੱਥੇ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਵੇ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਿਛਲੇ ਵਾਂਗ ਹੀ, ਥਾਂ ਨੂੰ ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਲੇਪਿਆ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ, ਵੈਸ਼ਿਆ ਉਡੁੰਬਰ ਦੇ ਡੰਡੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਦੰਦ ਸਾਫ ਕਰੇ ਤੇ ਉਹ ਡੰਡਾ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੇ। ਜਦ ਉਹ ਗੋਡਿਆਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰੇ ਕਿ, "ਮੈਂ ਵੈਸ਼ਿਆ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਗਤੀਆਂ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ।" ਇਹ ਗੱਲ ਆਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਖੇਤੀ, ਪਸ਼ੂ-ਪਾਲਣ ਅਤੇ ਵਪਾਰ—ਖਰੀਦਣ ਤੇ ਵੇਚਣ—ਸਭ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਭਗਵਤਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਵੈਸ਼ਿਆ ਮੇਰੇ ਪੰਥ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਨਾਰੀ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਸ਼ੂਦਰ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਬਤਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸ਼ੂਦਰ ਦীক্ষਾ ਲੈਣੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਰਮ ਜਲਦੀ ਕਰਵਾਏ ਜਾਣ। ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਠ ਹੱਥ ਲੰਬਾਈ ਤੱਕ ਤੇਲ ਲਾ ਕੇ, ਅਗਲੇ ਪਗ ਉੱਤੇ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੈਸ਼ਨਵ ਡੰਡਾ ਅਤੇ ਨੀਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਕੇਵਲ ਮੇਰੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰੇ। ਫਿਰ, ਜੋ ਖਾਣਯੋਗ ਤੇ ਅਖਾਣਯੋਗ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਛੱਡ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਵੀ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਸੂਝਵਾਨ ਤੇ ਵਾਛਨਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰੇ ਕਿ, "ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ।" ਇਹ ਮੰਤਰ ਸਾਫ-ਸਾਫ ਉਚਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉੱਥੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹੈ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਅਤੇ ਇਹੀ ਇਸ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣ, ਹੇ ਵਸੁੰਧਰਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਚਿੱਟਾ ਛਤਰੀ, ਕਸ਼ਤਰੀਏ ਲਈ ਲਾਲ ਛਤਰੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸੁਤ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ, ਇਸ ਸਮੇਂ, ਵਾਰਾਹ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਬੋਲਿਆ। ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੇਰੇ ਜੋ ਭਗਤ ਦীক্ষਿਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਕੀ ਕਰਣ?" ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਅਤੇ ਨਗਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਹੋਈ। ਫਿਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗੁਪਤ ਰਖ ਕੇ।" ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਟਲ ਸੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਆਖਦੀ ਹੈ, "ਹੇ ਮਾਧਵ! ਤੇਰੇ ਚਿੰਤਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਅਕਥ, ਮਾਨਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਤੈਨੂੰ ਕੌਣ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਧਿਆਨ ਕਰੇ?