ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਦীক্ষਾ ਦੇਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮ੍ਰਿਗ ਦੀ ਚਮੜੀ, ਪਲਾਸ਼ ਦੀ ਲੱਕੜ, ਇੱਕ ਦੰਡ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਮੰਡਲੁ (ਜਲ ਪਾਤ੍ਰ) ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਪਾਤ੍ਰ, ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਚਮਚਾ, ਅਤੇ ਪਕਾਉਣ ਲਈ ਭਾਂਡਾ ਤੇ ਚਮਚਾ ਵੀ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਰਸੋਈ ਲਈ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ, ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਦਾਰਥ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਰੂਰੀ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜੋ ਵੀ ਬੀਜ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਚਰਨ ਫੜ ਕੇ ਪੂਛਿਆ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦীক্ষਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਸੋਲਾਂ ਹਥ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਵਰਗ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਉਪਰ ਜਲ ਪਾਤ੍ਰ ਰੱਖਿਆ। ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਉਪਰ ਨਵੀਂ ਪਰਤ ਵਿੱਚ ਅਨਾਜ ਰੱਖਿਆ। ਫਿਰ ਉਪਰ ਤਿਲ ਭਰਿਆ ਪਾਤ੍ਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਇਥੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਕਰਤਵ ਨਿਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੇ ਚਾਰ ਜਲ ਪਾਤ੍ਰ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਸਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਚਿੱਟਾ ਧਾਗਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, initiation (ਦীক্ষਾ) ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਕਰਤਵ ਨਿਧਾਰਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੁਧ ਹੋ ਕੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ, initiation ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖੁਦ ਭਗਤ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ (maiden) ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਉਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਗਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਬਿਨਾਂ ਦਇਆ ਦੇ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਪਿਆਰੀ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਾ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ (ingrate), ਜਾਂ ਗਾਂ-ਹੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾ ਪਾਪੀ ਹਨ। ਬਿਲਵ ਅਤੇ ਉਦੁੰਬਰਾ ਰੁੱਖ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੁੱਖ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਸਦੀਵ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਰੀਰਾ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਅਤੇ ਉਦੁੰਬਰਾ ਦੇ ਫਲ ਖਾਣਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ। ਕਦੇ ਵੀ ਸੂਰ ਦਾ ਮਾਸ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਮੱਛੀ ਨਹੀਂ ਖਾਣੀ। ਕਦੇ ਵੀ ਚੁਗਲੀ ਜਾਂ ਹਿੰਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਹਿਮਾਨ, ਜੋ ਦੂਰ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੋਵੇ, ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ... ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ—ਕਦੇ ਵੀ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ) ਸਬੰਧ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਣਾ। ਸੋਨਾ, ਹੋਰ ਰਤਨ, ਅਤੇ ਜਵਾਨ ਔਰਤ—ਇਹਨਾਂ ਵੱਲ ਲਾਲਚੀ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ। ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਬੇਕਿਸਮਤੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਧਿਆਪਕ initiation ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇਹ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਦੁੰਬਰਾ ਰੁੱਖ ਦੇ ਦੋ ਪੱਤੇ ਯਜਨਾ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ (ਭੂਮੀ ਨੂੰ) ਵਾਹਨ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਲਈ ਵਰਖਾ ਆਉਣ ਤੇ ਮੁੜ ਉਠਣ ਦੀ ਆਸ਼ਾ ਹੈ। "ਓਮ! ਵਾਸੁਦੇਵ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਕਰਮ ਉਸ ਭੂਮੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ, ਜੋ ਸੂਰ (boar) ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਣੀ; ਮੰਤਰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਹੁਕਮ ਦੇ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਗਿਆ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਵਾ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਓ—ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ initiation ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ initiation ਹੋਵੇ।" ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੱਥਾ ਤੇ ਗੁਡੀਆਂ ਟੇਕ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। "ਓਮ! ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਵਾਗਤਯੋਗ ਹੋ।" ਫਿਰ, ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਭੂਮੀ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੰਤਰ: "ਅਕ੍ਰਿਤ ਕਰਮ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰੁਦ੍ਰ—ਅਕ੍ਰਿਤ ਕਰਮ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਇਹ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਵਸਤੂ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ; ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਰਘਯ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਜਲ ਭੂਮੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਤਰ: "ਵਰੁਣ, initiation ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਮੂੰਡਦਾ ਹੈਂ।" ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਾਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਫਟਾਫਟ ਦੁਬਾਰਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ initiation ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਰਸਮ ਆਦਰ-ਪੂਰਵਕ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।