ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਂਗਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਜਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਓਥੇ ਧੂਮਕੇਤੂ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਸੋਹਣਾ, ਆਕਰਸ਼ਕ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਤੇ ਘਰਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਸੀ। ਹਮੇਸ਼ਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਹੀ, ਉਹ ਵੀ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਵਰਗੀ ਹੀ ਹੋ ਗਈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਡਿੱਗਿਆ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕ੍ਰੋਧ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਣੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੋਸਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜ਼ਰੂਰ ਕਹੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬੋਲੇ, "ਹੇ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ, ਜੋ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਦੱਸੋ।" ਸੋਨੇ, ਰਤਨਾਂ, ਕਪੜਿਆਂ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬੜੀ ਉਦਾਰਤਾ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸੀਮਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾਨਾਂ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੜੀ, ਨਕੁਲ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ, ਮਹਾਨ ਉਰਜਾ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਖਰ ਸਨ। ਫਿਰ, ਇਕ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਜਨਮੇਗਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਆਵੇਗਾ। ਹੋਰ ਕੀ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਹਾਨ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ, ਕੁਬਜਾਮਰ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦੇ ਅਧਿਆਇ, "ਰੈਭਯਾ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ" ਨਾਮਕ, 126ਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜਨੇਊ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਧਰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੋਖਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬੜੀ ਵੱਡੀ ਦੱਸੀ ਗਈ। ਮੈਂ ਭੀ ਮੋਹ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੱਖ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੇਰੀ ਭਾਰੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਗੱਜਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇਹ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਨ ਤਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਨ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ। ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ, ਇਹ ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਆਚਰਨ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਤੂੰ ਪੁੱਛ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਭਾਗਵਤੀ, ਉਹ ਜਨੇਊ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਉਪਦੇਸ਼ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਨੇ ਇਹ ਦীক্ষਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਰਸਤੇ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਅਤੇ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੇ ਅਚਾਰਯ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਚੇਲਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਗੁਰੂ।" ਦਾਣੇ ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਹਦ, ਦੂਬ ਘਾਸ ਅਤੇ ਘੀ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮ੍ਰਿਗ ਚਮੜਾ, ਪਲਾਸ਼ ਦੀ ਲੱਕੜੀ, ਦੰਡ ਅਤੇ ਜਲਕੰਡੀ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਵਨ-ਕੁੰਡ ਲਈ ਪਾਤਰ, ਹਵਨ-ਕੁਸ਼, ਅਤੇ ਚਮਚ ਵਾਲਾ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲਾ ਭਾਂਡਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਰੂਰੀ ਸਾਮਾਨ ਵੀ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ-ਜਿਹੜੇ ਬੀਜ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਰਪਣ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨ ਫੜ ਕੇ ਪੁੱਛੋ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?" ਜਿਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਨੇਊ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਲੈਣੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸੋਲਾਂ ਹਥ ਲੰਬਾ ਵਰਗ ਬਣਾਵੇ, ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਜਲ-ਕੁੰਡੀ ਰੱਖੇ। ਫਿਰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉੱਤੇ ਨਵੀਂ ਅਨਾਜ ਦੀ ਪਰਤ ਵਿਛਾਏ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਪਾਤਰ ਰੱਖੇ। ਉੱਥੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਗੁਰੂ ਦੀਆਂ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।