ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਵਰੁਣ ਨੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਉਥੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਵ੍ਰਤਾਂ ਨਾਲ ਰਹੇ, ਉਹ ਜਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਸੰਦੇਹ ਦੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਵਾਜਾਈ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਭ ਲਗਾਵਾਂ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ (ਵਿਸ਼ਨੁ ਲੋਕ) ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਇੱਕ ਹੀ ਧਾਰ ਸਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਕੁਬਜਾਮ੍ਰਾ ਦੀ ਉਸ ਵਣ ਵਿੱਚ ਸਪਤਸਾਮੁਦ੍ਰਕਾ ਨਾਮਕ ਉੱਤਮ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ (ਦਵਿਜ) ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ਵਾਲੀ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਲਗਾਵਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਲਕੜੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣੋ, ਸੁੰਦਰੋ। ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਂਗਤਾ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਉਹ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਗੰਧਿਤ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭੋਗ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਧੂਮਕੇਤੂ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਉਥੇ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ। ਇਕ ਦਿਨ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ, ਆਕਰਸ਼ਕ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਤੇ ਘਰਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ, ਸਾਹਮਣੇ-ਸਾਹਮਣੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵਾਂਗ ਬਣ ਗਈ। ਫਿਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਡਿੱਗਾ ਦੇਖਿਆ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਗੁੱਸਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਕੋਸਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ—ਉਹ ਬਚਨ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਰੂਰ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਮਸਕਾਰਾ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬੋਲੇ: "ਬੋਲ, ਸੁਭਾਗੀ, ਜੋ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ।" ਸੋਨੇ, ਰਤਨ, ਵਸਤ੍ਰ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਇੱਛਿਤ ਵਸਤਾਂ—ਫਿਰ, ਤੀਰਥ ਦੀ ਹੱਦ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਭਾਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਸੀ—ਉਸ ਨੇ ਨਕੁਲਾ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੂੰ ਗਿਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਥੇ, ਸ਼ਕਤਿਸਾਲੀਆਂ ਦੀ ਮਹਾ-ਉਰਜਾ ਅਤੇ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਦੀ ਮਹਾ-ਤਪੱਸਿਆ। ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ। ਹੋਰ ਕੀ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ, ਕੁਬਜਾਮ੍ਰਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, "ਰੈਭਿਆ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ" ਨਾਮਕ ਅਧਿਆਇ, ਇੱਕ ਸੌ ਛਬੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ। ਹੁਣ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜਨੈਊ ਦੀ ਵਰਣਨਾ: ਧਰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਕਤੀ ਦੀ خاطر—ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਬੇਹੱਦ ਵੱਡੀ ਹੈ। ਮੈ ਭੀ ਭਰਮ ਅਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ। ਫਿਰ, ਮੈਂ ਧਰਮ ਸੰਬੰਧੀ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ। ਇਹ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਜਿਗਿਆਸਾ। ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ ਸੀ—ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇਹ ਗੁਣ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਜੋ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ।" ਹੇ ਸੁੰਦਰੋ, ਇਹ ਧਰਮਕ ਅਭਿਆਸ ਹੈ, ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਉਹ ਜਨੈਊ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਉਪਦੇਸ਼ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਵਰਣਨ ਅਨੁਸਾਰ ਜਨੈਊ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗੁਰੂ ਕੋਲ ਜਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਸਿਖਾ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ, ਹੇ ਗੁਰੂ। ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਭੁੰਨਿਆ ਅਨਾਜ, ਸ਼ਹਦ, ਦਰਬਾ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਸਮ ਘੀ ਚੜ੍ਹਾਓ।