ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਹੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਸ਼ਕਰ ਕਾਰਜ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼, ਤੂਣੀਰ, ਤੀਰ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰ ਸੀ ਤੇ ਮੈਂ ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਾਪ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ। ਮਾਇਆ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ—ਏ ਧਰਤੀ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਹੈ? ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ ਕਥਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਹਾੜਨ ਵਾਲੀ। ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਇਸ ਦੀ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਗੈਰ-ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ—ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਪੁੱਛੇ ਤਾਂ ਭਗਤਾਂ ਅੱਗੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਸਵੇਰ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਤੇ ਉੱਚੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਹ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਉਹ ਵਡਭਾਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਧਨਵਾਨੀ, ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਸੁਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਕੁਬਜਾਮ੍ਰਕ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਧਰਤੀ ਨੇ ਇਹ ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹੀ। ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: “ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਕੁਬਜਾਮ੍ਰਕ ਵਿਚ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਚਿਰੰਕਾਲੀਕ ਪੋਸ਼ਣ ਹੈ?” ਤਦ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਕੁਬਜਾਮ੍ਰਕ ਵਿਚ ਜੋ ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ੇ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇ ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ। ਅਤੇ ਉਥੇ ਕੀ ਕਰਮ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਥੇ ਇਸਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—even ਜੇ ਮਰ ਗਿਆ ਹੋਵੇ—ਉੱਚੀ ਗਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।” “ਜਦ ਮੈਂ ਮਧੁ ਅਤੇ ਕੈਟਭ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ‘ਤੇ ਉਥੇ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ ਰੈਭਯਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਨਮਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੇ ਧਰਤੀ। ਉਹ ਗਿਆਨੀ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਪਵਿੱਤਰ, ਕਲਾ-ਪਾਰੰਗਤ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਣੀ ਤੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ੈਵ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰੈਭਯਾ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।” “ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਤਪ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਦੁਆਰ ਉੱਤੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਇਹ ਥਾਂ ਕੁਬਜਾਮ੍ਰਕ ਨਾਂਕ ਹੋਈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣ, ਹੇ ਧਰਤੀ। ਉਥੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਬੜੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ, ਉਹ ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਤਪ ਦੇ ਧਨੀ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ—” “ਜੇ ਭਗਵਾਨ ਜਨਾਰਦਨ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰੱਖਿਅਕ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ—ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਤੱਕ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਸਦਾ ਰਹੇ, ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਸਥਾਨ ਹੈ। ਇਹੀ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰੀਤ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।” “ਫਿਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਰੈਭਯਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣੇ, ਮੈਂ ਮੁੜ... ਹੇ ਧਰਤੀ, ਜਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਅਜਿਹੀ ਸੁਣੀ...” “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਇੱਥੇ ਸਥਾਪਤ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ। ਕੁਬਜਾਮ੍ਰਕ ਵਿਖੇ ਜਲ-ਕਮਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ। ਕੌਮੁਦ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਥੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹੱਤਵ ਹੈ...